Triumf Eleny w Łabędzim Orgazmie

Stałem w zacienionych kulisach wielkiego Teatru Bolszoj, powietrze gęste od zapachu wypolerowanego drewna, świeżych róż z bukietu za sceną i słabego, elektrycznego brzęczenia napięcia przed premierą Jeziora Łabędziego. Elena Petrova, moja upajająca rosyjska syrena, prześlizgnęła się obok w nieskazitelnym białym tiulu, warstwy halki szepczące o jej smukłych nogach jak sekretna obietnica kochanka. W wieku 23 lat, z platynowymi blond włosami prostymi i długimi, opadającymi jak jedwabny welon na plecy, była uosobieniem eleganckiej tajemnicy. Jej lodowoniebieskie oczy złapały moje, błyszcząc psotą, która przyspieszyła mi puls. Blada, jasna skóra lśniła pod przyciemnionymi światłami sceny, owalna twarz oprawiona w tę pociągającą pozę, smukłe 5'6" ciało poruszające się z drapieżną gracją, średnie piersi subtelnie naciskające na gorset. Dmitri Volkov—to ja, jej oddany kochanek, potężny producent, który pociągnął za sznurki, by ta noc była jej. Anya Kuznetsova, nasza ognista ruda baletnica wspólniczka, oparła się o dekorację, jej oczy pożerające Elenę też. A potem był Victor Kane, ten arogancki brytyjski reżyser, który próbował ją kontrolować, teraz czający się w kącie, twarz wykrzywiona zazdrosną furią. Elena szepnęła mi wcześniej o swoim planie: rytuał przed spektaklem, by nas związać, upokorzenie Victora na scenie przez jej choreografię i orgia po kurtynie, by przypieczętować triumf. Mój kutas drgnął na tę myśl, patrząc, jak się rozciąga, jej smukła forma wyginająca się, tiul podjeżdżający wystarczająco, by drażnić krzywiznę jej dupy. Nie była już czystym łabędziem; zepsucie tliło się pod spodem, gotowe wybuchnąć. Orkiestra stroiła się na dole, skrzypce drżące jak moje własne pożądanie. Elena odwróciła się, usta wyginające się w świadomym uśmiechu skierowanym do mnie, obiecującym, że noc będzie naszą symfonią grzechu. Napięcie skręcało mi się w brzuchu—czy Victor pęknie pierwszy, czy urok Eleny wciągnie nas wszystkich w ekstazę przed podniesieniem kurtyny? Kulisy brzęczały od ostatniej chwili szaleństwa—poprawki kostiumów, szeptane wskazówki, odległy szmer wypakowanej widowni układającej się. Ale Elena wciągnęła nas w...