Taniec Karoliny w Cieniu Konsekwencji

Drzwi stodoły zaskrzypiały pod srebrnym księżycem, ich zardzewiałe zawiasy cicho protestowały przeciw nieruchomemu nocnemu powietrzu, wypuszczając powiew chłodnego wiatru niosącego ziemisty zapach siana i odległych dzikich kwiatów. I tam była ona — Karolina, jej jasnobrązowe fale łapiące światło jak syreni zew, każdy kosmyk lśniący eterycznym blaskiem, który natychmiast przyspieszył mój puls. Zatrzymała się w progu, księżycowe światło obrysowujące jej smukłą sylwetkę, i uśmiechnęła się tym słodkim, czarującym uśmiechem, tym, który ukrywał głębie, które dopiero zaczynałem zgłębiać, warstwy namiętności i wrażliwości, które przyciągały mnie jak ćmę do płomienia. Jej niebiesko-zielone oczy, plamione sekretami, przeskanowały słabo oświetlone wnętrze, zanim zatrzymały się na mnie, i w tej chwili poczułem ciężar oczekiwania osiadający głęboko w mojej piersi, pulsujące mrowienie, które odbijało cichy szelest liści na zewnątrz. Dzisiaj mieliśmy tańczyć sami, ludowe kroki odbijające się w pustej przestrzeni, wytarta drewniana podłoga czekająca na rytm naszych stóp, ale wiedziałem, że to będzie więcej — o wiele więcej niż kroki i obroty. Mój umysł pędził z błyskami naszych poprzednich spotkań, sposobem, w jaki jej ciało poddawało się mojemu wcześniej, miękkie i natarczywe, obiecujące powtórki pod tym samym księżycem. Powietrze brzęczało niewypowiedzianymi obietnicami, gęste od zapachu starego drewna i subtelnego kwiatowego śladu jej perfum dryfującego w moją stronę, jej niebiesko-zielone oczy blokujące moje z głodem, który odbijał mój własny, surowy i nieocenzurowany, rozpalający żar nisko w moim brzuchu. Już sobie wyobrażałem ciepło jej skóry ocierającej się o moją, miękkie ugięcie jej krągłości, gdy zbliżaliśmy się, cienie stodoły spiskujące, by ukryć nasze rozplątywanie. To, co zaczęło się od niewinnych obrotów, rozplącze nas, ciała przyciskające się bliżej z każdym zwrotem, biodra kołyszące się w synchronie, aż spocona skóra zetknie się i oddechy zmieszają gorąco i pilnie, aż granica między tańcem a pożądaniem zatrze się całkowicie w coś pierwotnego i pochłaniającego. Przesunąłem się na nogach, szorstka faktura siana pod moimi butami...