Taniec Cieni Sany na Balkonie

Światła miasta zamrugały poniżej nas, ale tu na moim balkonie byliśmy tylko ja i Sana, owinięci pogłębiającym się zmierzchem. Chłodne wieczorne powietrze muskało moją skórę, niosąc słaby zapach deszczu z odległych chmur, mieszając się z upajającym jaśminowym perfumem, który zawsze zdawał się promieniować z niej. Stała tam w swoim karmazynowym sari, jedwab łapiący ostatnie promienie słońca jak płomień gotowy się zapalić, materiał szepczący cicho przy najmniejszym powiewie, opinający jej smukłe krągłości w sposób, który sprawiał, że mój oddech zamierał. Oparłem się o framugę drzwi, mój puls już przyspieszony pod wpływem tego, jak jej ciemne oczy wpiły się w moje, ten pełen gracji uśmiech sugerujący sekrety, które była gotowa odsłonić, jej pełne usta wygięte akurat tyle, by obiecywać niewypowiedziane rozkosze. Jej ciepła skóra opalona na brązowo lśniła w gasnącym świetle, i prawie czułem ciepło bijące z jej ciała nawet stąd, z drugiego końca balkonu, przyciągające mnie jak ćmę do tego właśnie płomienia. Każde jej obrócenie się wciągało mnie głębiej w jej czar, materiał wirował wokół jej smukłej sylwetki jak cienie tańczące w zaproszeniu, fałdy rozwijały się i układały z hipnotyczną precyzją, odsłaniając przebłyski jej napiętych nóg pod spodem. Patrzyłem zahipnotyzowany, jak jej kruczoczarne włosy kołyszą się jak jedwabny wodospad, łapiąc odcienie zmierzchu, a jej ciemnobrązowe oczy trzymały moje z intensywnością, która wysyłała dreszcze w dół mojego kręgosłupa. Mój umysł pędził myślami o tym, co kryje się pod tym sari – gładka przestrzeń jej brzucha, elegancki wcięcie talii – i zacisnąłem pięści, by się opanować, szorstkie drewno framugi wbijające się w moją dłoń. Odległy szum ruchu ulicznego poniżej zginął w niebycie, zastąpiony miękkim szelestem jej ruchów i łomotem mojego serca w uszach. Była wcieleniem gracji, każdy gest celowy, drażniący, jakby dokładnie wiedziała, jak mnie rozplątuje. „Arjun” – zamruczała raz, jej głos jak aksamitna pieszczota niesiona wiatrem, sprawiając, że moje imię brzmiało jak...