Pęknięta Fasada Sophii

Wszedłem do naszego mieszkania, drzwi kliknęły za mną jak finałowa nuta napiętej symfonii. Powietrze było gęste od zapachu jej waniliowych perfum zmieszanych z lekką słonością potu z wcześniejszego treningu. Sophia stała przy oknie od podłogi do sufitu z widokiem na panoramę miasta, jej atletyczna smukła sylwetka odcinała się na tle gasnącego światła zmierzchu. W wieku 20 lat ta brazylijska piękność z długimi falowanymi blond włosami opadającymi kaskadami na plecy, ciepłą opaloną skórą lśniącą w miękkim świetle lampy i tymi przenikliwymi brązowymi oczami, które potrafiły zawładnąć pokojem, była uosobieniem pewności siebie. Miała na sobie obcisły czarny sportowy biustonosz, który idealnie opinał jej średnie piersi, podkreślając wąską talię i wyrzeźbione brzuszki, w parze z wysokimi legginsami, które przylegały do jej 5'6" krągłości jak druga skóra. Na szyi nosiła czarną skórzaną obrożę, którą dałem jej w zeszłym miesiącu – subtelny znak posiadania, tajny kotwica w burzy naszych ostatnich kłótni. Jej owalna twarz obróciła się lekko, ten asertywny uśmiech igrał na pełnych ustach, ale widziałem pęknięcia pod spodem. Wczoraj pokłóciliśmy się o Victora Kane'a, tego aroganckiego trenera osobistego z siłowni, który nie mógł oderwać od niej wzroku. „To tylko kolega, Alex”, upierała się, głos ostry i nieugięty. Ale wiedziałem lepiej. Sposób, w jaki zwlekała po sesjach, te figlarne dotyki, śmiech, który echo trwał za długo – to mnie gryzło. Dziś skończyłem z udawaniem. Seks pojednawczy zawsze był naszym resetem, surowy i godziący, ale tym razem pod pożądaniem tliła się konfrontacja. Obróciła się całkowicie, jej brązowe oczy złapały moje, prowokując, zapraszając. „Tęskniłeś?” zamruczała, brazylijski akcent owijał słowa jak jedwab. Serce mi waliło; jej pewność siebie była odurzająca, ale fasada pękała, a ja byłem zdeterminowany zobaczyć, co pod spodem. Na zewnątrz zamigotały światła miasta, odzwierciedlając iskrę rozpalającą się między nami, obiecując noc, w której napięcia wybuchną w namiętność. Przeszedłem pokój w trzech krokach, puls dudnił mi...