Skradziony chip Noora i dzika żądza

Wszedłem na imprezę w penthousie Leny Voss, miejsce, gdzie elita udawała, że nie widzi desperacji czającej się pod ich kieliszkami szampana. Panorama miasta mieniła się za oknami od podłogi do sufitu, olśniewające tło z migoczących świateł, które sprawiały, że przepych wydawał się prawie namacalny. Kryształowe żyrandole rzucały połamane tęcze na marmurowe podłogi, a powietrze brzęczało cichymi rozmowami przesiąkniętymi giermkami władzy i ukrytymi planami. Byłem Alex Rivera, średniego szczebla technik z talentem do wślizgiwania się w szczeliny, zaproszony tu przez Marcusa Hala na „networking”, ale naprawdę po to, by mieć oko na najnowsze nabytki Leny. Wtedy po raz pierwszy zobaczyłem ją – Noor Khan. Poruszała się jak cień w jedwabiu, jej długie mahoniowe włosy z grzywką opadającą na bok ramowały owalną twarz o alabastrowej skórze i oceanicznie niebieskich oczach, które lustrowały salę z drapieżną uwagą. Mając 5'6", jej szczupła, wyrzeźbiona sylwetka była owinięta w obcisłą czarną sukienkę, która opinała średnie cycki i wąską talię, sugerując atletyczną grację pod spodem. Nie przyszła po kawior; jej ambitny pęd był zapisany w napiętym ustawieniu ramion, w tym, jak jej lekkie kroki omijały grupki śmiejących się snobek. Znałem to spojrzenie – bez chipa i zdesperowana, pewnie polując na jakiś wysokostawowy fragment danych, który Lena jej sprzątnęła. Nasze spojrzenia spotkały się po drugiej stronie sali, iskra wzajemnego rozpoznania. Włamywała się po swój skradziony chip, a ja wyczuwałem burzę w niej. Impreza pulsowała wokół nas, ale w tamtej chwili liczyła się tylko jej dzika żądza przebijająca fasadę, wciągająca mnie w jej orbitę. Nie wiedziałem jeszcze, że ten sojusz zamieni skradanie się w coś o wiele bardziej rozpalonego. Penthous dudnił basową muzyką i brzękiem szklanek, ale mój wzrok skupił się na Noor, gdy przeciskała się przez tłum. Popijałem whisky, patrząc, jak podchodzi do drzwi prywatnego gabinetu Leny, jej oceanicznie niebieskie oczy zerkające na strażników. Marcus Hale, mój niby-sojusznik,...