Publiczna Zagrywka Shirin na Konwencie

Hala konwentu pulsowała energią, chaotyczną symfonią migających świateł, ryczących tłumów i ciągłego brzęczenia podekscytowanych głosów odbijających się od wysokich sufitów luksusowego hotelu. Streamerzy, gracze i fani mieszali się w morzu kolorowych cosplayów i markowego merchandise’u, powietrze gęste od zapachu popcornu, napojów energetycznych i delikatnych perfum. W samym środku tego szaleństwa Shirin Tehrani lawirowała przez tłum z jej charakterystyczną figlarną gracją, jej truskawkowo-blond włosy lekko falowane i długie, opadające na ramiona jak złota zasłona. Mając 21 lat, ta drobna perska piękność mierzyła 5'6", jej jasna skóra lśniła pod neonami, zielone oczy błyszczały psotą, owalna twarz oprawiona tą kuszącą grzywą. Jej średnie cycki i wąska talia podkreślały atletyczną, smukłą sylwetkę, przyciągając spojrzenia, na które udawała, że nie zwraca uwagi. Wślizgnęła się do lounge’u VIP, półukrytej oazy za aksamitnymi linami i matowymi panelami szklanymi. Przestrzeń była słabo oświetlona, z pluszowymi ukrytymi boksami zasłoniętymi przezroczystymi zasłonami, które dawały złudzenie prywatności – odległy ryk konwentu przedzierał się jak ekscytujący prąd podskórny. Serce Shirin biło jak oszalałe; to była jej zagrywka, spontaniczny skok w nieznane. Od razu ich zauważyła: Amir, wysoki i ponury z teherańskim akcentem, który szarpał jej wspomnienia; Layla, zmysłowa z ciemnymi lokami i znającym uśmiechem; Reza, charyzmatyczny i intensywny, jego oczy wpiły się w nią jak u drapieżnika. Zawołali ją do narożnego boksu, chemia grupy już iskrzyła. 'Amir? Z tych teherańskich lat?' – sapnęła Shirin, wślizgując się do boksu, jej krótka spódniczka podciągnęła się lekko po skórzanym siedzeniu. Bliskość tłumu na zewnątrz dodawała powietrza ostrości jak brzytwa, każdy śmiech z hali przypominał o ryzyku. Amir kiwnął głową, głosem niskim. 'Dziewczyna, która zmusiła mnie do przeskoczenia płotu w starym parku. Los lubi żarty.' Śmiech bulgotał między nimi, ale Shirin wyczuła zmianę – figlarna iskra zapalała coś głębszego, bardziej niebezpiecznego. Jej spontaniczna natura drżała z podniecenia tą zagrywką: ukryci, a jednak na widoku, echa dzieciństwa...