Sekrety Natalii na Placu się Komplikują

Słońce wieczorne zniżało się nad historycznym placem Kijowa, rzucając długie cienie na bruk, gdzie fontanny bulgotały jak szeptane sekrety. Powietrze niosło słaby zapach kwitnących lip wymieszany z ziemistą wilgocią unoszącą się z wody, perfumę, która owijała mnie, gdy stałem tam, z sercem bijącym coraz szybciej. Patrzyłem, jak Natalia Volkov porusza się w tłumie, jej długie ciemnobrązowe włosy z retro wywiniętymi końcami kołyszą się jak syreni zew, łapiąc gasnące światło w błyszczące fale, które sprawiały, że palce swędziały mnie, by w nie wplątać. W wieku 24 lat ta ukraińska piękność miała smukłą grację, która przyciągała spojrzenia — jasna skóra lśniąca w zmierzchu, jasnoszare oczy skrywające tajemnice, które bolało mnie pragnienie rozwikłać, głębie ciągnące coś pierwotnego we mnie, szepczące o nocach jeszcze przed nami. Byliśmy tu na sesję, przekraczając granice w najbardziej publicznym miejscu, jej elegancka czarna sukienka opinała jej 5'6" sylwetkę, średnie piersi unoszące się z każdym oddechem, materiał subtelnie przesuwający się po krągłościach w sposób, który wysyłał gorąco w dół mojego brzucha. Ale to było więcej niż zdjęcia. Powietrze trzeszczało od niewypowiedzianych obietnic, jej półuśmiech prowokował mnie, by przekroczyć granice pośród tłumu turystów i localsów, ich śmiech i gadka jako odległy szum tylko wzmagający intymność budującą się między nami. Czułem chłodną mgiełkę z fontanny dryfującą nad nami, perlistą na mojej skórze jak napięcie, odzwierciedlającą sposób, w jaki przylegała do niej. Czułem, jak to narasta, ta siła przyciągająca między nami, magnetyczna i natarczywa, gdy oparła się o kamienny murek koło fontanny, mgiełka wody całująca jej skórę, czyniąc ją świetlistą, jej usta lekko rozchylone, jakby smakowała to uczucie. Mój aparat zwisał zapomniany u boku; wszystko, czego chciałem, to zmniejszyć dystans, pozwolić naszym światom zderzyć się tam, pod czujnymi oczami historii, starożytne kamienie milczącym świadkiem ognia rozpalającego się w moich żyłach, jej spojrzenie zerkające na moje z obietnicą, która zwężała świat do samej...