Sekretne Wyznanie Poddania Camille

Nie mogłem oderwać wzroku od ekranu, choć wiedziałem, co nadejdzie. Blask monitora oświetlał moją twarz zimnym niebieskim światłem, serce waliło mi ciężko w piersi, gdy pochyliłem się bliżej, oddech płytki z napięcia. Camille Durand, moja ognista francuska uwodzicielka z tym niemożliwym różowym bobem w kolorze gumy balonowej oprawiającym jej bladą twarz jak neonową aureolę, właśnie zapewniła sobie miejsce w elitarnej trupie kabaretowej. Jej triumf promieniował przez każdy piksel, radość zaraźliwa, ale naznaczona tą uwodzicielską krawędzią, którą tak dobrze znałem. A na świętowanie streamowała „zwycięski teaser” z garderoby za kulisami. Elity już były nienasycone, czat eksplodował ofertami i żądaniami, szał pikseli przewijających się za szybko, by czytać, ich głód odzwierciedlał ból narastający nisko w moich trzewiach. Tam była, wijąc swój klepsydrowy korpus w skąpym czarnym koronkowy bodystocking, który opinał każdą krzywiznę, materiał przylegał jak druga skóra, podkreślając rozbłysk bioder i delikatny wzgórek jej średnich piersi. Cienka srebrna bransoletka na kostce, którą jej dałem, błyszczała na jej kostce przy każdym kołysaniu bioder, łapiąc światło w hipnotycznych błyskach, które przyciągały mój wzrok w dół, fala posiadania przetaczała się przeze mnie na widok mojego znaku na niej. Szmaragdowozielone oczy skierowane na peeping stream cam zamontowaną wysoko w rogu, przesunęła dłońmi po bokach, wyginając plecy akurat tyle, by zgęstniało powietrze. Prawie czułem gorąco jej skóry przez ekran, wyobrażałem sobie zapach jaśminu jej perfum mieszający się z lekkim piżmem jej podniecenia. To była obietnica, ten taniec – celowa prowokacja, która miała mi pulsowanie w skroniach, krew płynęła gorąca i natarczywa. Palce zacisnąłem na karcie-kluczu w kieszeni, krawędź plastiku wbijała się w dłoń, gdy delektowałem się sekretem tego wszystkiego. Ale to był nasz sekret. Nie wiedziała, że patrzę z cienia za drzwiami, karta-klucz paliła w kieszeni, odległy pomruk muzyki kabaretowej wibrował przez ściany jak bicie serca. Sposób, w jaki się poruszała, śmiały i bezwstydny, mówił mi, że...