Rozrachunek Rywalizacji Adriany w Rio

Wilgotne powietrze Rio przylgnęło do mojej skóry jak oddech kochanki, kiedy wkroczyłem do apartamentu Adriany nad plażą, słońce zniżało się nad Copacabaną, malując ściany płomiennymi pomarańczami i różami. Tam była ona, Adriana Lopes, moja ognista brazylijska bogini, 24 lata, jej atletycznie szczupłe ciało poruszało się z tą bezwysiłkową energią, która mnie zahaczyła miesiące temu w Londynie. Jej długie ciemnobrązowe włosy z refleksami opadały w plażowe fale na plecy, oprawiając owalną twarz i te jasnobrązowe oczy, które mogłyby stopić stal. Jej ciepła brązowa skóra lśniła w złotym świetle, średniej wielkości biust unosił się i opadał z każdym namiętnym oddechem. Ściskała ten delikatny naszyjnik, srebrny łańcuch z wisiorkiem w kształcie serca, palce nerwowo go skręcały – talizman przeciw burzy, która się zbierała. Victor Hale – to ja, Anglik, który przepłynął oceany dla niej. Przyleciałem z Europy, serce waliło mi jak młot, wiedząc, że kapitan Marco Ruiz już tu jest. Marco, ten szorstki brazylijski kapitan marynarki, cały mięsień i intensywność, jego ciemne oczy błyskały rywalizacją. I Elena Vargas, zmysłowa najlepsza przyjaciółka Adriany, blondynka z krągłościami, które przyciągały wzrok, jej obecność jak kojąca siła w tej beczce prochu. Apartament brzęczał napięciem: odległy huk fal, zapach powietrza przyprawionego sambą wdzierający się przez otwarte drzwi balkonowe, doniczkowe paprotki kołyszące się delikatnie. Ciepła, namiętna natura Adriany przeświecała przez jej energiczne wiercenie się, ale strach migał – lęki przed zdradą z naszych splątanych przeszłości, gdzie Marco i ja obaj zabieraliśmy kawałki jej serca. Zablokowałem z nią spojrzenia przez pokój, jej 5'6" sylwetka napięta w zwiewnej białej sukience plażowej, która opinała wąską talię i atletyczne nogi, sugerując ogień pod spodem. „Victor”, szepnęła, głos chrapliwy od emocji, podchodząc bliżej. Marco oparł się o blat kuchenny, ręce skrzyżowane, jego zazdrość lustrzana do mojej. Elena popijała caipirinhę, jej jasne oczy oceniały nas wszystkich. To powrót do domu nie był tylko zjednoczeniem; to...