Rozpętany Żar Aukcji Julii

Młotek aukcyjny opadł z ostrym trzaskiem, przypieczętowując Riesling Julii ceną, która obróciła głowy. Ale gdy sala brzęczała z zazdrości, jej zielone oczy znalazły moje pośród tłumu, obiecując zwycięstwo słodsze niż jakakolwiek sprzedaż. Dziś wieczorem, w naszym apartamencie z widokiem na lśniącą panoramę Berlina, ta obietnica rozłoży nas oboje w płomieniach possessywnego głodu. Stałem z tyłu wielkiej sali w najbardziej ekskluzywnym domu aukcyjnym Berlina, powietrze gęste od zapachu starego dębu i napięcia. Kryształowe żyrandole rzucały złocisty blask na tłum bogatych kolekcjonerów, ich szepty wznosiły się jak fala, gdy Julia weszła na platformę. Była wizją w tej szmaragdowej sukni, materiał opinał jej smukłą atletyczną sylwetkę, podkreślając pełne gracji linie jej 170 cm wzrostu. Jej truskawkowo-blond włosy opadały prostymi, gładkimi pasmami do ramion, oprawiając te przenikliwe zielone oczy, które lustrowały salę z pewną siebie zmysłowością. Julia uniosła butelkę Rieslinga wysoko, jej głos gładki i władczy, gdy opisywała nuty chrupiącego jabłka i mineralności, starożytne gleby winnicy. Oferty sypały się szybko, ale zauważyłem błysk irytacji na twarzy Heinricha Krausa – rywala, którego winnica straciła grunt pod moimi stopami. Jego spojrzenie wbijało się w nią, zazdrosna wściekłość wykrzywiała rysy, gdy młotek wreszcie opadł dwa razy powyżej szacunku. Moje wino, jej aukcja. Nasze zwycięstwo. Z kulis Elena patrzyła zbyt uważnie, jej spojrzenie jak cień. Mentorka Julii w agencji, zawsze opiekuńcza, zawsze wścibska. Gdy oklaski ucichły, Julia zeszła, jej obcasy cicho stukały. Dotarła do mnie, jej dłoń otarła się o moją w sposób, który wysłał gorąco skręcające się nisko w brzuchu. „Lukas” – zamruczała, wargi wygięły się. „Załatwione”. Wymknęliśmy się do czekającego samochodu, światła miasta migały obok, gdy napięcie między nami pyręło. Pożegnalne spojrzenie Heinricha tkwiło w mojej głowie, podsycając possessywną ostrość. W windzie do naszego luksusowego apartamentu jej ciało przylgnęło blisko, i wiedziałem, że prawdziwe占有anie dopiero się zacznie. Drzwi apartamentu kliknęły za nami, odcinając świat. Okna od...