Rozmarzone Uwielbienie Lily

Lampiony unosiły się jak szepty zapomnianych snów, setki z nich dryfowały w aksamitne szanghajskie niebo z prywatnego dachu, gdzie czekała Lily. Miękki blask ich papierowych osłon malował noc ulotnymi pociągnięciami pomarańczu i czerwieni, każdy niosąc życzenia kochanków i marzycieli z dołu, wznosząc się wyżej, aż zlewały się ze gwiazdami. Słyszałem cichy trzask ich świecowych płomieni, mieszający się z odległym szumem miasta, symfonię, która sprawiała, że skóra mi cierpła od magii Święta Lampionów. Moje kroki echem odbijały się lekko na żwirowym dachu, gdy się zbliżałem, chłodny wieczorny wiatr muskał mi twarz, niosąc subtelny zapach ulicznego żarcia z tłumów daleko w dole. Stała tam w przebraniu za ducha lisa, wizja, która wstrzymała mi oddech – delikatne kimono z czerwonego jedwabiu przylegające do jej drobnej sylwetki, wyszyte złotymi ogonami i uszami perched figlarnie na jej długich różowych mikro warkoczykach zebranych wysoko. Jedwab mienił się przy każdym subtelnym ruchu, łapiąc światło lampionów jak płynny ogień, podkreślając delikatny wzgórek jej bioder i wąski stożek talii. Poczułem falę gorąca w klatce, oddech mi się zaciął, gdy wspomnienia mnie zalały – ukradkowe spojrzenia w ciągu dnia, jej śmiech echem w głowie, wciągający mnie w ten prywatny świat, który stworzyliśmy. Jej ciemnobrązowe oczy łapały blask, iskrząc tym uroczym, figlarnym psotnym błyskiem, który uwielbiałem. Te oczy, tak głębokie i zapraszające, kryły obietnicę sekretów dzielonych tylko między nami, sprawiając, że puls mi przyspieszał mieszanką czci i surowego pożądania. Porcelanowa, jasna skóra lśniła w świetle festiwalu, jej szczupłe ciało kołysało się lekko, jakby nocny wiatr niósł sekrety znane tylko jej. Jasność jej skóry wydawała się prawie eteryczna, luminescencyjna na tle ciemnej nocy, i wyobrażałem sobie jedwab kimona sunący po niej, faktura chłodna i gładka jak świeża śmietana. Każdy kołysanie jej ciała wysyłało zmarszczkę przez materiał, sugerując ciepło pod spodem, i zastanawiałem się, jak by to było śledzić te linie opuszkami palców,...