Rozliczenie nagiej Amelii w agencji

Przygaszony blask antycznych lamp migotał po rozległych archiwach agencji w centrum Londynu, rzucając długie cienie na towering półki upchane skórzanymi księgami, wyblakłymi fotografiami i pożółkłymi kontraktami z minionych dekad. Pyłki kurzu tańczyły w ukośnych smugach światła przefiltrowanego przez wysokie, brudne okna, powietrze gęste od zapachu starego papieru i zapomnianych sekretów. Ta ukryta komnata, pogrzebana w trzewiach Hargrove & Associates, była grobowcem najczarniejszych historii agencji – skandali uciszonych, karier pogrzebanych, ambicji zmiażdżonych. Dziś czuła się jak beczka prochu. Amelia Davis stała w centrum wszystkiego, jej smukła sylwetka o wzroście 5'6" napięta z gracją kogoś, kto nauczył się lawirować po zdradliwych wodach. W wieku 23 lat ta amerykańska piękność z długimi falowanymi brązowymi włosami opadającymi miękkimi falami na ramiona, przenikliwymi zielonymi oczami, jasną skórą lśniącą eterycznie w słabym świetle i owalną twarzą, która mogła przechodzić od niewinnej bezbronności do stalowej determinacji, uosabiała idealny model. Jej średniej wielkości biust unosił się i opadał w kontrolowanych oddechach pod obcisłą białą bluzką wciśniętą w wysoką spódnicę ołówkową, która opinała jej szczupłe ciało. Wróciła do Londynu po wirze sesji zdjęciowych za granicą, tylko po to, by znaleźć swoje wyciekłe intymne zdjęcia – skandaliczny zestaw z prywatnej sesji – rozpuszczone po tabloidach i szeptach agencji. Victor Hargrove, żelaznoręki dyrektor agencji, górował nad nią, jego twarz maską wściekłości, podbródek drżący, gdy trzasnął tabletem o zakurzony dębowy stół. 'Davis, wyjaśnij tę hańbę!' ryknął, obrazy zamrożone na ekranie: Amelia w kompromitujących pozach, jej ciało obnażone w sposób, który rozbijał jej opanowaną fasadę. Elias Blackwood, bystry archiwista i jej tajemny kochanek, czaił się w cieniu przy półce, jego ciemne oczy przyklejone do niej mieszanką troski i tlącego się głodu. Sophia Lane, przebiegła młodsza agentka, kręciła się przy drzwiach, jej obecność dziką kartą w tym rozwijającym się dramacie. Serce Amelii waliło, upokorzenie paliło policzki, ale uniosła podbródek, bunt iskrzący w zielonych oczach....