Radosny Szczyt Uwielbienia Mei Ling

Powietrze brzęczało od chóralnych śpiewów tłumu na dole, gęste i wilgotne, przesycone ciężkim zapachem jaśminowych kadzideł i migoczącego oleju z lampionów, który przylegał do mojej skóry jak oddech kochanki. Lampiony kołysały się jak świetliki złapane w sen, ich ciepłe złote światło pulsowało w rytm odległych bębnów, rzucając wydłużone cienie, które tańczyły po starożytnym kamieniu i polerowanym drewnie serca świątyni. Stałem na szczycie centralnej platformy, serce świątyni pulsowało oczekiwaniem, które odbijało się echem w moim dudniącym klatce piersiowej, każdy nerw płonął pod ciężarem nadchodzącego rytuału. Oddychałem płytko, chłodny nocny wiatr szeptał po moich nagich ramionach, wyostrzając poczucie świętej izolacji pośród morza wyznawców daleko w dole. Mei Ling wyłoniła się z otulających cieni na krawędzi platformy, jej ciemnobrązowe włosy skręcone w niski kok, który jakoś czynił ją jednocześnie niewinną i cholernie uwodzicielską, kilka niesfornych pasm uciekło, by oprawić twarz jak jedwabne nitki. W wieku dwudziestu lat ta drobna tajwańska piękność poruszała się z musującą gracją, która maskowała głębię jej tęsknoty, jej bose stopy cicho stukały o wytarte kamienne stopnie, każdy krok wysyłając subtelne wibracje przez platformę do miejsca, gdzie czekałem, przyklejony tradycją i pożądaniem. Jej jasna skóra lśniła w świetle lampionów, promienna i nieskazitelna, jakby nasycona eterycznym blaskiem samej świątyni, ciemnobrązowe oczy złapały moje z figlarną obietnicą, która przeszyła prosto do mojej duszy, budząc gorąco nisko w brzuchu. Nosiła luźno zawiązany czerwony jedwabny szlafrok, sugerujący krągłości pod spodem – średnie cycki miękko naciskały na materiał, wznosząc i opadając z przyspieszonym oddechem, jej 5'6" postura promieniowała uroczą energią, przez co palce swędziały mnie, by dotknąć. Nasze oczy się spotkały i w tym spojrzeniu poczułem pociąg rytuału, rozliczenie, które nas zwiąże niezniszczalnymi nićmi oddania i ekstazy, mój umysł błysnął proroctwami szeptanymi w korytarzach świątyni. Jej półuśmiech obiecywał nadchodzące uwielbienie, radosną kapitulację pośród zatłoczonej czci, gdzie tłum klęczał w zjednoczonej modlitwie, ich głosy jak pęczniejący...