Puls Konferencyjny Mei Lin

Stałem przy szyberdakach od podłogi do sufitu w luksusowym konferencyjnym apartamencie hotelu, patrząc na błyszczącą panoramę dzielnicy Pudong w Szanghaju. Na dole szumiała konferencja biotechnologiczna, ale tu na poziomie penthouse'u to był świat wypolerowanych gierek władzy i szeptanych układów. Apartament był arcydziełem nowoczesnego luksusu: gładkie marmurowe podłogi z żyłami złota, ogromny dębowy stół konferencyjny na dwadzieścia osób i skórzane fotele, które kołysały cię jak obietnica sukcesu. Kryształowe karafki ze starzonego whisky stały na bocznej szafce, łapiąc późne popołudniowe słońce, podczas gdy subtelny zapach kadzidła sandałowego unosił się z oczyszczaczy powietrza, maskując sterylną krawędź korporacyjnej ambicji. Mei Lin weszła z dr. Eleną Voss—nie, czekaj, to moja koleżanka; ja jestem dr. Victor Voss, główny fundator tutaj, wysoki i władczy z reputacją wyłapywania talentów, które inni przeoczają. Ale Mei Lin, ona była gwiazdą. W wieku 26 lat ta chińska piękność poruszała się z gracją tancerki w qipao, jej długie proste czarne włosy kołysały się jak jedwabne nitki na lekkim wietrze. Jej ciemnobrązowe oczy kryły opanowaną inteligencję, oprawioną w owalną porcelanową twarz. Smukła przy 168 cm wzrostu, jej średni biust i wąska talia mówiły o zdyscyplinowanej elegancji, jej ciało wyćwiczone zarówno do sal konferencyjnych, jak i czegoś o wiele bardziej pierwotnego. Przedstawiła swoją technologię implantu neuralnego bezbłędnie — „Puls”, urządzenie wzmacniające sprzężenie zwrotne sensoryczne, obiecujące rewolucje w biotechnologii i dalej. Jej głos był stabilny, przesiąknięty tą opanowaną pewnością, ale wychwyciłem subtelny rumieniec na jej porcelanowej skórze, sposób, w jaki jej palce zacisnęły się na pilocie. Li Wei, jej asystent, czaił się w kącie, jego ostre oczy niczego nie przegapiały. Gdy kończyła, poczułem pociąg. „Imponujące, Mei Lin. Ale porozmawiajmy o prywatnym przesłuchaniu. Twój implant... dotrzymuje hype'u?” Moje słowa wisiały ciężko, napięcie skręcało się jak sprężyna. Spotkała mój wzrok, błysk czegoś elektryzującego przeszedł między nami. Otoczenie apartamentu automatycznie przyciemniło się w miarę zbliżania wieczoru, rzucając długie...