Przemieniona Przyprawowa Unia Bungi

Drzwi do mieszkania Bungi otworzyły się z hukiem, a tam była ona, oprawiona w miękkie światło swojego zakątka, ta delikatna indonezyjska piękność z karmelowymi włosami splecionymi w miękki boho warkoczowy opaskę opadającą długimi kaskadami na plecy. Jej zielone oczy błyszczały jak szmaragdy złapane w blasku lampionu, ciepła opalona skóra lśniła na tle prostej sukienki na ramiączkach, która opinała jej delikatną sylwetkę o wzroście 5'6", średnie cycki unosiły się delikatnie z każdym oddechem. Powietrze było gęste od przypraw – goździków, cynamonu, nuty tamaryndowca – z kolacji, którą przygotowała, uczty wzajemnej, mającej nas jeszcze bardziej związać. Wciągnąłem głęboko powietrze, aromaty owijały mnie jak ciepłe uściski, budząc wspomnienia jej domowych posiłków, które zawsze niosły cząstkę jej duszy, jej indonezyjskie dziedzictwo wlewało w każde danie miłość i ostrość przypraw, odzwierciedlającą żar, który narastał między nami. Od razu to poczułem, to przyciąganie, sposób, w jaki jej czułe spojrzenie zatrzymywało się na mnie, pełne uczucia i świadomości, wysyłające dreszcz w dół kręgosłupa mimo wilgotnego wieczornego powietrza wdzierającego się przez otwarte drzwi. Wayan Sukarma, to ja, stojący tam z sercem walącym mi w piersi, wiedząc, że ta noc w jej intymnym zakątku popchnie nas ku czemuś głębszemu, unii, w której granice się rozpuszczą. Puls łomotał mi w uszach, rytmiczna antycypacja pasująca do migotu świec na jej stole, każdy uderzenie echem ewolucji, którą wyczuwałem w niej – zmiany z pasywnej czułości w aktywną dominację, na którą czekałem w naszych szeptanych nocach. Uśmiechnęła się, tym półnieśmiałym wygięciem ust, i wyciągnęła rękę, jej palce musnęły moje jak obietnica. Dotyk był elektryzujący, jej skóra taka miękka i ciepła, niosąca słaby osad kuchennych przypraw, który kazał mi wyobrażać sobie ich smak prosto z jej opuszków. Oboje wiedzieliśmy, że kolacja to tylko preludium do tego, co tliło się pod spodem, jej ewolucja z czułej biorczyni w równą zdobywczynię już mnie ciągnęła, szarpiąc nitki...