Przebudzenie Mii w Kajucie Kapitana

Słońce zniżało się nad prywatną wyspą Victora, malując kotwicowisko jachtów odcieniami rozżarzonego złota i głębokiego indygo. Fale delikatnie obmywały kadłuby luksusowych jednostek zacumowanych w osłoniętej zatoczce, ich maszty kołyszące się jak milczące straże pod wschodzącymi gwiazdami. Śmiech i muzyka dolatywały z plażowej imprezy, gdzie elitarna ekipa Victora mieszała się — modelki, magnaci i influencerzy goniący niekończące się możliwości nocy. Stałem na pokładzie mojego czarterowego jachtu, Sea Serpent, popijając czystego rumu, oczy przesuwając po bawiących się. Kapitan Javier Reyes, to ja, zahartowany latami dowodzenia tymi wodami, ale tej nocy mój wzrok skupił się na jednej postaci wijącej się przez tłum oświetlony pochodniami. Mia Wilson, moja była podopieczna, już w pełni dorosła w wieku 26 lat. Ta ambitna australijska petarda, którą mentorowałem dwa lata temu podczas jej pierwszego sezonu na jachtach. Smukła sylwetka 5'6", oliwkowa skóra lśniąca w blasku ogniska, długie kręcone czarne włosy opadające dziko i nieokiełznane na plecy. Niebieskie oczy, które mogły przebić burzę, owalna twarz z tym zdecydowanym zaciśnięciem szczęki. Napisała do mnie tygodnie temu, głodna insiderowskich wskazówek, jak wbić się w wewnętrzny krąg Victora. Teraz była tu, w skąpym białym sundressie opinającym średni biust i wąską talię, materiał na tyle cienki w bryzie, że sugerował smukłe krągłości pod spodem. Na szyi dyndał wisiorek — znak Victora, podejrzewałem, błyszczący szafir łapiący światło jak znak własności. Zauważyła mnie, jej usta wygięły się w ten przebiegły, napędzany ambicją uśmiech. Ambitna Mia, zawsze knująca wspinaczkę. Zablokowaliśmy spojrzenia przez piasek, i coś elektrycznego poruszyło się we mnie. Lata dyscypliny na tych morzach, ale ona roznieciła stare płomienie. Kiedy podchodziła do pomostu, biodra kołyszące się z naturalną gracją, poczułem pociąg. Izolacja mojej kabiny na dole pokładu wołała, obiecując prywatność pośród ryku imprezy. Alkohol lał się strumieniami tej nocy, rozluźniając języki i zahamowania. To, co zaczęło się jako zawodowe odnowienie kontaktu, pyrkało z niewypowiedzianym napięciem....