Pozy Krągłości Caroliny dla Głodnych Oczu

Wszedłem do odosobnionego studia artystycznego Isabelli na wzgórzach Oaxaca, powietrze gęste od ziemistego zapachu gliny i świeżej farby. Popołudniowe słońce wpadało przez wysokie okna, rzucając złote odcienie na niedokończone rzeźby i porozrzucane sztalugi. Isabella Ruiz, moja mentorka, stała pośrodku, jej ostre oczy skanowały przestrzeń jak jastrząb. Miała około czterdziestu pięciu lat, z władczą obecnością, która sprawiała, że każdy uczeń, w tym ja, Mateo López, słuchał jej słów z zapartym tchem. Dziś był specjalny dzień; zaprosiła wybraną grupę na sesję z żywym modelem nago, a podniecenie trzymało mnie w napięciu. Diego Vargas przyszedł pierwszy, z ramieniem owijającym possessywnie Carolinę Jiménez. Była oszałamiająca – 19-letnia meksykańska piękność z długimi prostymi blond włosami opadającymi jak jedwab na plecy, oprawiającymi jej owalną twarz i ciepłą opaloną skórę. Jej ciemnobrązowe oczy emanowały spokojem, nawet gdy nerwowo rozglądała się po pokoju. Smukła, przy wzroście 5'6", jej średnie piersi i wąska talia nadawały jej pełną gracji, prawie eteryczną formę. Diego, jej chłopak, był pewny siebie, lokalny artysta z reputacją odważnych ruchów. „Isabello, Carolina zgodziła się pozować”, ogłosił, jego głos odbił się echem od kamiennych ścian. Carolina zaczerwieniła się, jej spokojna postawa lekko pękła, ale skinęła głową, ufając mu. Isabella obeszła ją dookoła, oceniając. „Idealnie. Twoja forma zainspiruje coś monumentalnego”. Poczułem wzburzenie w brzuchu, patrząc na Carolinę. Jako uczeń Isabelli widziałem wielu modeli, ale żadna jak ona – spokojna, a jednak naładowana niewypowiedzianą zmysłowością. Dwaj inni artyści usiedli, ołówki gotowe, ich oczy już głodne. Diego popchnął ją do przodu, szepcząc zachęty. Carolina zawahała się, palce bawiły się rąbkiem jej lekkiej sukienki na ramiączkach, materiał przylegał do jej smukłych krągłości. Napięcie w pokoju narastało jak burza, każde spojrzenie wciągało ją głębiej. Ustawiłem blok gliny, serce waliło mi, wiedząc, że ta sesja wszystko zmieni. Jej niechęć była wyczuwalna, ale pod spodem tliła się iskra – podniecenie pod zbiorowymi spojrzeniami, czekające...