Powtórka Tary Rozpala Rywalny Ogień

Powiadomienie zabrzmiało podczas mojego nocnego streama, ostry, natarczywy dzwonek, który przeciął ciche stukanie klawiatury i nieustanny szmer czatu publiki przewijającego się bez końca na drugim monitorze. Odciągnął moje oczy od scrolla czatu, przyciągając wzrok do pogrubionej nazwy użytkownika błyskającej neonowym błękitem. Tara Brennan – ta bystra irlandzka petarda z vintage'owymi lokami i uśmiechem, który mógł wytrącić faceta z równowagi – wrzuciła komentarz, który rozświetlił ekran: „Liam O'Connor, odtwarzasz moje streamy jak opętany? Jaka jest moja tajemna broń?”. Słowa wisiały tam, figlarne, ale celne, i prawie słyszałem jej melodyjny głosik, ten drażniący rytm, który zawsze wysyłał dreszcz w dół kręgosłupa. Moi widzowie eksplodowali emoji – serduszka, płomienie, śmiejące mordki zalały czat w chaotycznej kaskadzie – ale pod tą udawaną ekscytacją poczułem gorąco wspinające się po karku, powolne palenie zaczynające się od kołnierza i rumieniące policzki, zdradzające chłodną minę, którą serwowałem kamerze. Kręciliśmy się wokół siebie online od miesięcy, rywale z branży, wymieniający przytyki w komentarzach, każde powtórzenie ciche przyznanie, że nie mogę jej wybić z głowy, bez względu na to, ile rozbiórek techu czy nocnych rantów wrzucałem, żeby się rozproszyć. Jej ciemnoczerwone włosy, te niebieskie oczy iskierki psotności, smukła krzywizna ciała nachylająca się do kamery podczas jej transmisji – wszystko to nawiedzało moje wolne chwile, odtwarzając się w głowie jak ulubiony klip na pętli, sposób, w jaki jej palce wsuwali zbłąkany lok za ucho, albo jak jej śmiech marszczył te oczy w czystą zachętę. Widziałem ją teraz, w jakimś przytulnym kąciku, z którego streamowała, ta jasna skóra lśniąca pod miękkim światłem ring lightów, jej dowcip oplatający każde słowo jak aksamit na stali. Cholera, co w niej było? Rywalizacja? Wspólny świat ekranów i obcych? Czy po prostu surowa pokusa, żeby dowiedzieć się, co kryje się za tą idealną fasadą? Zatrzymałem się, kciuk zawisł nad spacja, serce przyspieszyło, czując ciężar tysiąca oczu na...