Pokusa rywalki Emmy w szatni

Szatnia pracownicza w ekskluzywnym klubie nocnym pulsowała resztkami nocnego chaosu, nawet po tym, jak ostatni klienci chwiejnie wyszli w przedświtową mgłę. Para leniwie wirowała z pryszniców, przylegając do kafelkowanych ścian jak oddech kochanka, czyniąc powietrze gęstym i wilgotnym. Lustra zaparowały w plamach, odbijając zniekształcone przebłyski szafek wgniecionych latami pośpiesznych zmian. Emma Romero, 26-letnia argentyńska piękność z popielatoblond włosami upiętymi w elegancki niski kok, stała przed jednym takim lustrem, zdejmując obcisły czarny uniform krupierki. Jej ciepła opalona skóra lśniła pod ostrym światłem jarzeniówek, jej smukła 167-centymetrowa sylwetka poruszała się z gracją efektywności kogoś, kto kwitnie w świecie stołów dla wysokich stawek. Jasnoniebieskie oczy, ostre i ambitne, przesuwały się po odbiciu — owalna twarz pełna determinacji, średniej wielkości biust unoszący i opadający z głębokim westchnieniem ulgi, gdy zmiana się kończyła. Zdominowała parkiet tej nocy, jej urok przyciągał wieloryby, podczas gdy inni się miotali. Ale sukces rodzi wrogów, a Emma czuła ciężar zazdrosnych spojrzeń przez cały wieczór. Jej typ sylwetki, smukły i wyrzeźbiony nieustannymi sesjami na siłowni, bolał od godzin na nogach, ale w niej tlił się ogień, który nigdy nie gasł. Odpięła stanik, pozwalając mu opaść, ale zatrzymała się, gdy drzwi zaskrzypiały. Sophia Reyes weszła, jej ciemne włosy potargane, krągłości bardziej obfite niż smukła forma Emmy, oczy płonące oskarżeniem. Inna krupierka, Sophia deptała po piętach Emmy, jej latynoska ognistość dorównywała ambicji Emmy. Powietrze zgęstniało jeszcze bardziej, nie tylko od pary, ale od niewypowiedzianego wyzwania wiszącego między nimi. Serce Emmy przyspieszyło; wyczuła, że ta konfrontacja jest nieunikniona, starcie rywalek w tej intymnej, parowej świątyni. Nie wiedziała jeszcze, że napięcie rozwinie się w coś o wiele bardziej pierwotnego, jej pierwszą wyprawę w nieznane pożądanie pośród luster i mgły. Sophia huknęła szafką otwierając ją, metaliczny brzęk odbił się od mokrych kafelków. „Myślisz, że jesteś nietykalna, Romero?” wypluła, głos pełen jadu, zdejmując swoją kurtkę uniformu. Krople...