Poddanie Yui na Gali w Jedwabiu

Wielka sala balowa Tokijskiego Imperial Hotelu pulsowała elitą Tanaka Enterprises, kryształowe żyrandole rzucały złoty blask na smokingi i suknie, które mieniły się jak obietnice w nocy. Ja, Hiroshi Tanaka, CEO i niekwestionowany król tego korporacyjnego imperium, stałem na uboczu, z kieliszkiem starego sake w dłoni, lustrując swoje włości. Ale tej nocy mój wzrok przykuła ona—Yui Kato, spokojna wizja w obcisłej czarnej jedwabnej sukni, która opinała jej drobną sylwetkę 5'6" jak szept kochanka. Jej długie proste czarne włosy spływały kaskadą po plecach, oprawiając owalną twarz o jasnej skórze lśniącej w światłach, ciemnobrązowe oczy kryjące spokojną głębię, która maskowała burzę, którą wyczuwałem. Była moją wschodzącą gwiazdą w marketingu, zawsze opanowana, jej średnie piersi unosiły się delikatnie z każdym oddechem, jej drobne ciało poruszało się z naturalną gracją pośród trajkotania kadry zarządzającej i ich małżonków. Ale to wisiorek na jej szyi mnie zahaczył—delikatny srebrny łańcuch z lśniącym szmaragdem osadzonym tuż nad dekoltem, pulsującym słabo, jakby żywym, wzywającym mnie przez zatłoczoną salę. Słyszałem szepty o jego uroku, rodzinny heirloom, który nosiła wiernie, ale tej nocy wydawał się osobisty, zaborczy, przyciągający mnie jak ćmę do płomienia. Mój puls przyspieszył; w salach konferencyjnych dowodziłem imperiami, ale tu, pośród brzęku kieliszków i orkiestrowych fal, czułem nieznany głód. Yui odwróciła się, jej oczy spotkały moje przez morze twarzy, subtelny rumieniec zabarwił jej policzki. Poprawiła wisiorek, jedwab sukni przesunął się po jej wąskiej talii, sugerując atletyczną szczupłość pod spodem. Światełka miasta migały przez okna od podłogi do sufitu, panorama Tokio jako błyszcząca scenografia tej gali świętującej naszą najnowszą fuzję. Odstawiłem kieliszek, napięcie skręciło mi się w klatce. Była wcieleniem spokoju, a jednak ten wisiorek obiecywał poddanie. Gdy koledzy kręcili się, śmiejąc i nawijając interesy, wiedziałem, że muszę mieć ją sam na sam, z dala od ciekawskich oczu. Balkon wzywał, prywatny i zacieniony, gdzie ryzyko odkrycia tylko podkręci ogień. Moje...