Poddanie Vidy Trenerce przed Finałami

Powietrze w Sydney brzęczało elektryzującą antycypacją finałów świata. Fale rozbijały się o plażę Bondi w oddali, ale w eleganckim, prywatnym pokoju treningowym w wiosce sportowców Vida Bakhtiari stała sama pod ostrym światłem jarzeniówek, które rzucały długie cienie na mata i lśniące stojaki na hantle. W wieku 19 lat perska bogini surfingu uosabiała surową atletyczną grację — jej smukłe atletyczne ciało wyćwiczone niekończącymi się godzinami na wodzie, oliwkowa skóra lśniąca lekko od niedawnego potu, długie faliste ciemnobrązowe włosy związane w praktyczny kucyk, który i tak buntowniczo opadał na jedno ramię. Jej orzechowe oczy, ostre i skupione, zdradzały burzę kłębiącą się w środku: jutrzejsze finały wisiały jak fala tsunami, grożąc ukoronować ją albo zmiażdżyć marzenia. Trenerka Elena Ruiz nalegała na tę późnonocną sesję „wzmocnienia determinacji”. Elena, z jej władczą obecnością, ognistym hiszpańskim pochodzeniem i krągłościami idealnie wypełniającymi obcisły strój trenerski, stała się kotwicą Vidy pośród chaosu. Plotki o skandalicznej notatce od zazdrosnej rywalki — zmyślonej historii o faworyzowaniu i nielegalnych romansach — odżyły, wstrząsając pewnością Vidy. Jax i Mitch, jej lojalni kumple z surfingu z Australii, którzy dodatkowo podbudowywali morale, czekali na zewnątrz, ich wsparcie to cicha demonstracja przeciwko nadciągającej burzy. Vida chodziła wzdłuż lustrzanych ścian, jej sportowy biustonosz opinał średnie cycki, legginsy przylegały do wyrzeźbionych nóg. Czuła ciężar oczekiwań, dreszcz nieznanego. Tekst Eleny był zagadkowy: „Poddaj się, by wzmocnić. Drzwi zamknięte. Ufaj mi”. Serce Vidy biło jak oszalałe, mieszanka nerwów i czegoś głębszego, bardziej pierwotnego. Pokój pachniał gumowymi matami i lekkim eukaliptusem z otwartej kratki wentylacyjnej, zewnętrzny świat wiwatów tłumu i błyskających fleszy to odległy ryk. Spojrzała na swoje odbicie — owalna twarz pełna determinacji, pełne usta lekko rozchylone. To nie był zwykły trening; to rytuał, odblokowanie mocy, którą wyczuwała, ale nie potrafiła nazwać. Kiedy drzwi kliknęły i otworzyły się, Elena weszła, jej ciemne oczy wpiły się w orzechowe Vidy z...