Poddanie się Shirin na dachu o północy

Stałem na krawędzi luksusowego penthouse'u na dachu, miasto rozciągało się poniżej jak błyszczące morze diamentów. Szczyt wieżowca pulsował niskim dudnieniem muzyki elektronicznej, mieszając się ze śmiechem elitarnego tłumu popijającego szampana pod girlandami światełek. Victor wcisnął mi wcześniej swoją kartę dostępu, z cwaniackim uśmieszkiem, szepcząc o niespodziewanej gościnie. „Ona jest ogniem, Kai. Perskim pożarem.” Moje tętno przyspieszyło na tę myśl. Spotkałem Shirin Tehrani raz wcześniej, na otwarciu galerii – drobna, 21-latka z truskawkowo-blond falami opadającymi długimi i lekko falowanymi po jej jasnej skórze, zielonymi oczami błyszczącymi jak szmaragdy pod nocnym niebem. Zabawna, spontaniczna, poruszała się, jakby władała chaosem. Winda zadzwoniła cicho za szklaną przegrodą, i oto była. Shirin wyszła, jej owalna twarz oświetlona neonowym blaskiem z dołu, drobna sylwetka 5'6" owinięta w obcisłą czarną sukienkę, która opinała jej atletycznie smukłe krągłości, średni biust subtelnie podkreślony. Przeskanowała tłum, jej usta wygięły się w ten figlarny uśmiech, który pamiętałem. Nasze spojrzenia się spotkały, i coś elektryzującego przeszło między nami. Elara, moja na przemian kochanka, stała obok mnie, jej ciemne włosy potargane, patrząc na Shirin z mieszanką ciekawości i nieufności. „Kim jest ta laska?” – mruknęła Elara, jej dłoń possessywnie musnęła moje ramię. Shirin podeszła z kołysaniem bioder pełnym naturalnej pewności siebie, wiatr z miasta drażnił jej długie włosy. „Kai” – zamruczała, jej głos niósł delikatny perski akcent, który przeszył mnie dreszczem. „Victor mówił, że masz najlepszy widok.” Oparła się o balustradę obok mnie, na tyle blisko, że złapałem jej zapach – jaśmin i przyprawy. Impreza wirowała wokół nas, ale w tamtej chwili były tylko jej zielone oczy wciągające mnie, obiecujące noc bezhamowanego poddania. Serce mi waliło; wiedziałem, że Elara patrzy, napięcie trzaskało jak chmury burzowe na horyzoncie. Spontaniczność Shirin była legendarna, a tej nocy dach wydawał się naszą sceną, gwiazdy jedynymi świadkami. Shirin się roześmiała, lekki, zaraźliwy dźwięk przecinający ambientowy szmer na dachu....