Pochwalone Podejście Mei Ling do Koła

Nocne powietrze było gęste od zapachu kwitnącego nocnego jaśminu i skwierczącego ulicznego jedzenia, upajająca mieszanka, która owijała się wokół dziedzińca świątyni jak uścisk samych bogów. Lampiony unosiły się jak sny nad dziedzińcem świątyni, rzucając ciepłe, migoczące światło na tłum, ich pomarańczowe i czerwone blaski tańczyły po twarzach zarumienionych podnieceniem i winem ryżowym. Stałem w centrum mojego koła wielbicieli, ich śmiech mieszał się z odległym brzękiem dzwonków, dźwięk odbijał się od starożytnych kamiennych murów, ale moje oczy były utkwione w niej, przyciągane nieodparcie, jakby pociągnięte niewidzialnymi nićmi losu. Mój puls przyspieszył, niski pomruk w żyłach, gdy wspomnienia zeszłorocznych festiwali zamigotały — noce przelotnych spojrzeń, jej śmiech zawsze tuż poza zasięgiem. Mei Ling wyłoniła się z cieni, ściskając delikatny lampion w kształcie lotosu, który malował jej jasną skórę w miękkie złoto i czerwień, światło gładziło ją jak pierwszy dotyk kochanka, podkreślając subtelny połysk oczekiwania na jej policzkach. W wieku dwudziestu lat była wizją figlarnej urody — drobna sylwetka kołysząca się z tą bąbelkową gracją, jej długie ciemnobrązowe włosy skręcone w niski kok, który prosił się o rozpuszczenie, luźne pasma już uciekające, by oprawić jej delikatną linię szczęki, budząc we mnie głęboką, palącą chęć, by je uwolnić i poczuć ich jedwabistość spływającą po moich palcach. Czerwony jedwab jej czongsamu szeptał o jej ciele przy każdym kroku, wysoki rozcięcie błyskało przebłyskami jej gładkich, jasnych ud, i wyobrażałem sobie ciepło tej skóry pod moimi dłońmi, miękką i uległą. Nasze spojrzenia się spotkały, i w tej chwili wiedziałem, że magia festiwalu to nic w porównaniu z żarem budzącym się między nami, wolno tlącym się ogniem, który zaczynał się w mojej piersi i rozlewał w dół, napinając każdy mięsień obietnicą. Jej ciemnobrązowe oczy iskrzyły psotą, obiecując noc, w której pochwały zmienią się w dotyki, tańce w coś o wiele bardziej intymnego, jej wargi wygięły się w uśmiech...