Pieszczoty Lary za Zasłoniętą Instalacją

Festiwal brzęczał wokół nas jak żywa istota, powietrze gęste od upajającego mieszanka skwierczącego ulicznego żarcia – przyprawionych mięs palących się na otwartych grillach, słodkiej woni kadzideł wijących się z kramów – i ziemistego pulsu bębnów, który wibrował w mojej klatce, wciągając wszystkich w swój pierwotny rytm. Girlandy lampionów rzucały złocisty opar nad tłumem, ich ciepłe światło migotało jak świetliki na tle pogłębiającego się zmierzchu, ale to Lara mnie wciągnęła, jej sylwetka przecinała chaos z bezwysiłkową gracją, która ścisnęła mi oddech w gardle. Stała tam w tej przejrzystej sukni festiwalowej, materiał szeptał po jej bogatej, hebanowej skórze przy każdym subtelnym ruchu ciała, na tyle przezroczysty, by sugerować eleganckie krągłości pod spodem, nie zdradzając niczego, drażniąc moją wyobraźnię cieniami tego, co ukryte. Etiopskie piękno wcielone, jej długie czarne loki oprawiały twarz jak korona z północego jedwabiu, kołyszące się lekko na bryzie niosącej nuty jaśminu i dymu, te bursztynowo-brązowe oczy złapały moje z ciepłem jak zaproszenie, wciągając mnie w świat, gdzie reszta festiwalu przestała istnieć. „Solomon”, powiedziała, jej głos miękką melodią nad odległymi bębnami, gładki i rezonujący jak aksamit muskający moje uszy, z akcentem sugerującym jej pochodzenie i budzącym coś głęboko we mnie, „zrób mi tu zdjęcia, za tą instalacją. Idealne miejsce”. Wnęka to była przezroczysta ściana z matowych paneli, świecąca delikatnie od przechodniów zza niej, ich cienie migotały jak duchy po powierzchni, każdy przypominając, jak blisko tłumu jesteśmy, a jednak jak całkowicie odcięci w naszym naładowanym bąblu. Poszedłem za nią, aparat w ręku, serce już przyspieszone mieszanką zawodowego skupienia i rosnącej żądzy, umysł szalejący myślami, jak jej postawa rozwinie się pod obiektywem. Poruszała się z taką gracją, obracając się, by światło bawiło się po jej smukłej formie, 5'6" czystej elegancji jakby wyrzeźbionej boską ręką, jej piersi średniej wielkości unosiły się delikatnie z każdym oddechem, cienki materiał przylegał na tyle, by obrysować miękkie...