Pierwszy zakazany próg Azary

Stałem na krawędzi rezydencji na urwisku, Ocean Spokojny rozbijał się daleko w dole jak symfonia nieokiełznanej mocy. Nieruchomość była arcydziełem nowoczesnego luksusu — szklane ściany ramujące nieskończony horyzont, białe marmurowe podłogi lśniące w złotym popołudniowym słońcu i basen infinity, który zdawał się wylewać prosto w przepaść. To była moja najnowsza obsesja, pusty pałac czekający na właściwego właściciela, a dziś Azar Jafari oprowadzała mnie po nim. Miała 20 lat, była wizją perskiego ognia owiniętą w profesjonalny chłód. Jej długie faliste czarne włosy lekko tańczyły na morskiej bryzie, oprawiając owalną twarz z tymi ciemnobrązowymi oczami, które iskrzyły zaraźliwą energią. Brązowa skóra lśniła na tle dopasowanego żakietu i ołówkowej spódnicy, opinającej jej atletyczną, smukłą sylwetkę 5'6", na tyle mocno, by sugerować krągłości pod spodem — średnie cycki subtelnie naciskające na materiał, wąska talia rozszerzająca się w jędrne biodra. Przyjechała pełna optymizmu, jej wesoły śmiech odbijał się od pustych korytarzy, gdy podjechała swoim smukłym kabrioletem. „Panie Voss, nie uwierzy pan w ten widok!” zawołała, wyskakując z auta z tą energetyczną zwinnością, która przyspieszyła mi puls. Patrzyłem, jak podchodzi, obcasy stukające o podjazd, spódnica podjeżdżająca odrobinę w górę i odsłaniająca gładkie, brązowe uda. Azar była nowa w wielkich ofertach jak ta, jej pierwszy prawdziwy wysokostawowy oprowadzający tour, ale jej entuzjazm był elektryzujący. Uścisnęła mi dłoń mocno, jej dotyk trwał o ułamek za długo, te ciemnobrązowe oczy złapały moje z figlarnym błyskiem. „Elias, proszę. Mów mi Elias”, powiedziałem, czując już iskrę. Gdy weszliśmy do środka, chłodne powietrze z klimatyzacji nas otuliło, pustka rezydencji wzmacniała każde słowo, każdy oddech. Gestem wskazała wielki salon otwarty, głos jasny i pełen animuszu, ale złapałem subtelny rumieniec na jej policzkach, sposób, w jaki jej wzrok zsunął się na moje szerokie ramiona, koszulę opinającą klatkę. To nie był zwykły tour; czuło się jak preludium do czegoś zakazanego, jej wesołość maskująca głębszy głód,...