Pierwszy rzut oka Lily w herbaciarni

Herbaciarnia otuliła mnie swoim ponadczasowym szumem tamtego złotego popołudnia, powietrze ciężkie od ziemistego zapachu starzonego pu'er i lekkiego, ostrego ukąszenia górskiej mgły, która zdawała się przenikać przez same ściany. Na zewnątrz dziedziniec oddychał życiem, liście szumiały cicho na bryzie, niosąc nuty kwitnącego jaśminu z ukrytych zakątków. Po raz pierwszy zobaczyłem ją przez kratowane ekrany herbaciarni, wizję w plamistym popołudniowym świetle przefiltrowanym przez bambusowe rolety. Jej sylwetka wyłoniła się ostro, a zarazem miękko, jak atrament rozkwitający na mokrym papierze ryżowym. Lily Chen, z długimi różowymi mikro warkoczykami zebranyymi w figlarny kok, który jakimś cudem wyglądał zarówno elegancko, jak i zadziornie, wkroczyła na dziedziniec, jakby należała tam od zawsze. Warkoczyki łapały światło w lśniące pasma, każdy malutki warkoczyk jak buntownicza smuga na tle klasycznych otoczeń, kołyszące się delikatnie, gdy poruszała się z wrodzonym rytmem mówiącym o ukrytych historiach. Była drobna, szczupła, jej porcelanowa jasna skóra lśniła na tle głębokich czerwieni i złota tradycyjnego wystroju. Ta skóra wydawała się promienna, niemal przezroczysta pod pieszczotą słońca, kontrastując żywo z ozdobnymi lampionami i haftowanymi poduszkami, przyciągając mój wzrok nieodparcie. Mając dwadzieścia lat, nosiła się z słodyczą, która rozbroiła mnie natychmiast – te ciemnobrązowe oczy szeroko otwarte z ciekawości, gdy nagrywała swój mały filmik o podaniach, odgrywając jakąś starożytną bajkę z piruetem i śmiechem, który cicho odbijał się od kamiennych ścian. Piruet był płynny, jej spódnica rozkloszona jak ogony lisów w legendach, a jej śmiech – och, to była kaskada srebrnych dzwoneczków, lekki i zaraźliwy, poruszający nieruchome powietrze i przyspieszający mój puls w sposób, którego się nie spodziewałem. Patrzyłem z sali demonstracyjnej, czajnik w dłoni, czując nieoczekiwane przyciąganie. Metal nagrzewał się w mojej dłoni, para unosiła się w aromatycznych nitkach, odzwierciedlając mgłę w moich myślach, nagłą świadomość mojego własnego oddechu pogłębiającego się. Było w niej coś w tej figlarności, w tym, jak jej średniej wielkości biust...