Pierwszy pojedynek w maskach merengue Isabel

Ulice Caracas pulsowały chaosem corocznego festiwalu, rytmy merengue dudniły w nocnym powietrzu jak drugie serce, wibrując głęboko w mojej klatce, gdy spocone ciała wciskały się blisko w wilgotną noc. Powietrze gęstwiało od zapachów grillowanych arepas, rumowego ponczu i ziemistego posmaku tropikalnego deszczu na bruku. Zauważyłem ją pierwszy—Isabel Mendez, przemienioną w piórową syrenę salsy, jej długie ciemnobrązowe loki rozpuszczone i romantyczne, spływające po karmelowo-opalonych ramionach, które lśniły pod migoczącymi latarniami. Cholera, była hipnotyzująca, każdy ruch jak wołanie syreny, ciągnące coś pierwotnego we mnie, rozgrzewające krew gorętszą niż rum, który wcześniej wychyliłem. Nosiła maskę z tęczowych piór ramującą jej jasnobrązowe oczy, błyszczące figlarnie, oczy, które zdawały się przebijać przez chaos prosto do mojej duszy, obiecując sekrety, które tylko noc mogła ujawnić. Jej kostium przylegał do jej drobnej sylwetki 5'6", błyszczący top na ramiączkach i spływająca spódnica rozcięta wysoko na opalonych udach, średniej wielkości biust wznoszący się z każdym oddechem, materiał naprężony na tyle, by sugerować miękkość pod spodem. Czułem prawie ciepło bijące z jej skóry, magnetyczne przyciąganie, które zagłuszało okrzyki i śmiechy wokół. Tłum rozstępował się, gdy wirowała, biodra kołyszące się w hipnotycznym zaproszeniu, rozcięcie spódnicy błyskające wyrzeźbionymi nogami poruszającymi się z łatwą gracją, każde kołysanie wysyłające wstrząs pożądania przeze mnie, myśli rozpraszające się jak confetti. Ja, Mateo Ruiz, poczułem pociąg natychmiast, serce waliło o żebra, jakby próbowało nadążyć za jej rytmem. Ubrany w pasujące pióra—rywalek wojownik tańca—rzuciłem wyzwanie z uśmieszkiem, pióra na mojej masce zaszeleściły, gdy wystąpiłem naprzód, energia tłumu napędzała moją śmiałość. Nasz pojedynek zaczął się pod girlandami świateł, ciała synchronizujące się w wirowaniach, które wydzierały westchnienia z gapiów, świat zwężający się do muśnięcia jej ramienia o moje, ulotnego nacisku jej biodra. Jej ciepło otarło się o moje, obietnica niewypowiedziana, elektryzująca i odurzająca, zostawiając skórę mrowiącą długo potem. Co zaczęło się jako rywalizacja, przerodziło się w coś niebezpiecznie intymnego, ryk...