Pierwsze Spojrzenie Kulit Fitri

Wilgotne powietrze Yogyakarty przylepiło się do mojej skóry, kiedy pchnąłem ciężkie drewniane drzwi biblioteki, a moje zmysły od razu zaatakował stęchły zapach starych papierów, wypolerowanego drewna tekowego i słabe ślady kadzidła z jakiegoś zapomnianego rytuału. Pyłki kurzu tańczyły w smugach popołudniowego światła przebijającego się przez wysokie okna, a tam, w ciemnej alkowie poświęconej wayang kulit, rozłożyła się jak królowa pośród swojego cienistego dworu—weszłem do ciemnej alkowy biblioteki, powietrze gęste od zapachu starych papierów i drewna tekowego, a tam była ona—Fitri, rozwalona pośród lalek wayang kulit, jakby sama władała tymi cieniami. Jej ciemnobrązowe włosy opadały prosto i długie, z przedziałkiem na środku, oprawiając te ciemnobrązowe oczy, które uniosły się, by spotkać moje z chłodnym uśmiechem obiecującym sekrety, spojrzeniem tak przenikliwym, że czułem, jakby jednym ruchem mogła rozplątać nici mojej zbłąkanej duszy. Smukła sylwetka owinięta w prostą białą bluzkę i zwiewną spódnicę, sortowała zwoje z leniwą gracją, jej ciepła opalenizna lśniła słabo w przefiltrowanym świetle, materiał bluzki przesuwał się akurat tyle, by sugerować miękkie krągłości pod spodem, budząc niespodziewany głód w żołądku. Moje serce zadrgało, efemeryczny rytm Włocha daleko od brukowanych ulic Rzymu zakłócony tą wizją w sercu Jawy—coś w tym pierwszym spojrzeniu zahaczyło mnie głęboko, efemeryczny Włoch daleko od domu, nagle pragnący czegoś więcej niż rzadkich lalek. Stałem tam zahipnotyzowany, ciężar plecaka zapomniany na ramieniu, podczas gdy wyrzeźbione twarze lalek zdawały się drwić aprobująco z półek, ich lakierowane oczy błyszczały jak spiskowcy w tej chwili przypadkowego odkrycia. Powietrze między nami brzęczało od możliwości, jej chłodna postawa jak zasłona nad głębinami, które bolało mnie zgłębić, i w tej chwili wiedziałem, że ta alkowa wryje się w moje wspomnienia jak jeden z jej starożytnych zwojów. Biblioteka w Yogyakarcie była kaprysem, przystankiem w moich niekończących się wędrówkach jako Luca Moretti, włoski turysta z talentem do wpadania na ukryte skarby, moje stopy niosły mnie przez...