Pierwsze Pokorne Kroki Moniki

Było w Monice Szabo coś, co przyciągało mnie od chwili, gdy weszła do mojego warsztatu, jej obecność jak miękki powiew niosący słaby, świeży zapach dzikich kwiatów z wiejskich ścieżek na zewnątrz. Dwadzieścia trzy lata, z tą puszystą, zaokrągloną grzywką długich kasztanowych włosów oprawiającą jej bladą skórę i te przenikliwe zielone oczy, które zdawały się skrywać sekrety niewypowiedzianych pragnień, poruszała się z słodką szczerością, która sprawiała, że powietrze gęstniało, stawało się cięższe od możliwości, jakby same cząsteczki wokół nas spiskowały, by nas zbliżyć. Patrzyłem, jak zatrzymuje się w drzwiach, jej smukłe palce lekko trzymające framugę, klatka piersiowa unosząca się i opadająca w rytmie zdradzającym subtelny nerw, pomieszany z podnieceniem, i w tej chwili wiedziałem, że różni się od innych, którzy przychodzili tylko po powierzchnię moich nauk. Podczas sesji grupowej, gdy demonstrowałem starożytne pozy pokory – ciała wygięte w czczących krzywiznach przywołujących ponadczasowe poddanie ciała duchowi – jej wzrok zatrzymywał się na mnie, nie na formach, ale na moich rękach kierujących powietrzem precyzyjnymi, celowymi ruchami, mój głos niski i władczy, odbijający się od kamiennych ścian jak święta inkantacja. Powietrze w warsztacie było gęste od ziemistego zapachu wypolerowanego drewna i tlącego kadzidła, i czułem ciepło jej uwagi jak namacalną pieszczotę na mojej skórze. Poczułem to wtedy, iskrę jej ukrytego pragnienia rozpalającą się głęboko w niej, fantazję oddania kwitnącą za tym uroczym uśmiechem, który wyginał jej pełne usta akurat tak, odsłaniając błysk białych zębów i wrażliwość, która budziła we mnie coś pierwotnego. Mój umysł pędził z wizjami tego, co kryje się pod jej skromnym strojem, smukłe linie jej 5'6" sylwetki ulegające mojej przewodnictwie, jej blada skóra rumieniącą się pod moim dotykiem. Gdy sesja dobiegała końca, inni zbierali swoje rzeczy z mruczonymi podziękowaniami, ona została, jej zielone oczy zerkające z powrotem na moje z niemym błaganiem, które przesłało dreszcz przez moje żyły. Kiedy inni wyszli,...