Pierwsza Zakazana Iskra Maríi

Podziemny klub jazzowy pulsował własnym życiem, ukryty pod tętniącymi ulicami Miasta Meksyk. Przytłumione bursztynowe światła przefiltrowywały się przez gęste zasłony dymu z cygar, rzucając długie cienie na aksamitne loże i poorane drewniane stoły. Powietrze było ciężkie od zapachu starzonego whiskey, potu i delikatnych perfum kobiet goniących za zapomnieniem. Zawodzenia saksofonu wiły się po sali jak szepty kochanków, niskie i natarczywe, wciągając wszystkich w swój zmysłowy rytm. Własniłem to miejsce — Javier 'Javi' Noir — i każdej nocy patrzyłem, jak tłum poddaje się czarowi muzyki. Wtedy weszła ona, María González, moja nowa pracowniczka. Dwadzieścia pięć lat, meksykański ogień owinięty w smukłą sylwetkę 5'6", jej oliwkowa skóra lśniła pod światłami. Długie faliste ciemnobrązowe włosy opadały kaskadą na plecy, oprawiając owalną twarz z ciemnobrązowymi oczami, które iskrzyły psotą. Poruszała się, jakby tu należała, biodra kołyszące się w obcisłej czarnej spódniczce i białej bluzce, która opinała jej średnie cycki akurat tyle, by kusić. Smukłe ciało, wąska talia — atletyczna gracja w każdym kroku, gdy balansowała tacą z drinkami. Oparłem się o bar, sącząc tequilę, oczy przyklejone do niej. Goście pożerali ją wzrokiem, ale ona odpierała żartami z wesołym śmiechem, pełnym przygód duchem. 'Kolejka, przystojniaku?' mówiła, jej głos melodyjny nad basem. Coś we mnie drgnęło, possessywny głód. Była uśpiona, obsługując z uprzejmymi uśmiechami, ale tej nocy wyczułem, że się budzi. Chciałem być tą iskrą. Klub wydał mi się mniejszy, muzyka głośniejsza, gdy planowałem ruch. Wciągnąć ją do prywatnej loży, z dala od ciekawskich oczu. Niech jazz będzie świadkiem tego, co nastąpi. Zza baru patrzyłem, jak María lawiruje w tłumie, jej śmiech przecina zawodzenie saksofonu. Była jak ryba w wodzie, żartując z bywalcami — szorstkimi artystami, podejrzanymi biznesmenami, zagubionymi duszami szukającymi ukojenia w rytmie i rumie. 'Ej, María, ten uśmiech jest bardziej wciągający niż mój martini,' bełkotał jeden zarośnięty malarz, jego dłoń musnęła jej ramię. Odsunęła...