Pierwsza północna pokusa pizzy Saanvi

Zegar wybił północ, a ja, Victor Kane, wylegiwałem się w swojej rozległej rezydencji w LA na wzgórzach Hollywood, z migoczącymi światłami miasta jak odległymi gwiazdami poniżej. Miejsce było fortecą luksusu – okna od podłogi do sufitu obramowujące błyszczącą panoramę, marmurowe podłogi cicho dudniące pod moimi bosymi stopami i ogromna skórzana kanapa krzycząca starym hollywoodzkim szykiem zmieszanym z nowoczesnym pazurem. Właśnie skończyłem nocne czytanie scenariusza, umysł huczał od zwrotów akcji i gierek władzy, kiedy zadzwonił dzwonek do drzwi jak syreni zew. Pizza. Moja guilty pleasure po kolejnym dniu mielenia w tym krwawym mieście. Podszedłem leniwie do drzwi, spodziewając się zwykłego znudzonego kierowcy, ale kiedy je otworzyłem, była tam ona – Saanvi Rao, przynajmniej tak głosiła plakietka na jej uniformie. Dwadzieścia lat, indyjska piękność z tą delikatną gracją, która trafiła we mnie jak reflektor. Jej długie, faliste ciemnobrązowe włosy opadały miękkimi falami na ramiona, obramowując owalną twarz z orzechowymi oczami błyszczącymi w świetle werandy. Jasna skóra lśniła na tle czerwonej kurtki dostawcy pizzy, opinającej jej delikatną sylwetkę 5'6" na tyle, by sugerować średnie krągłości pod spodem. Trzymała parującą pizzę niezgrabnie, przestępując z nogi na nogę, te ambitne oczy skaczące ode mnie do luksusowego holu za mną. "Pizza dla Victora Kane'a?" zapytała, jej głos melodyjny z lekkim akcentem krzyczącym świeżo przyjechałą ambicją. Widziałem to w niej – głód czegoś więcej niż minimalna stawka, iskrę kogoś goniącego marzenia w tym mieście iluzji. Uśmiechnąłem się, opierając o framugę, moja dwumetrowa postura górująca nonszalancko. "W samą porę. Wejdź, na progu o tej godzinie niebezpiecznie." Jej wahanie było pyszne, miks profesjonalizmu i ciekawości. Nie miała pojęcia, że ta dostawa stanie się jej najbardziej kuszącym zleceniem. Powietrze ciężkie od zapachu pepperoni i możliwości, nocne powietrze chłodne na tle ciepła bijącego od jej obecności. Patrzyłem, jak niechętnie wchodzi do środka, jej tenisówki cicho piszczące na marmurze, gdy ściskała pudełko...