Piekło Zdrady Harper w Autokarze Tournee

Autokar tournee dudnił po bezkresnej autostradzie, bestia z zaciemnionymi szybami i waliącym basem z systemu dźwiękowego, wioząc nas na następny gig w jakimś zakurzony nadmorskim miasteczku. Ja, Alex Thorne, gitarzysta prowadzący w zespole, wylegiwałem się w tylnej lounge, w ciasnej przestrzeni śmierdzącej starym trawskim, wylanym piwem i słonym zapachem morskiego powietrza wdzierającym się przez wentylację. Harper Walker wskoczyła na pokład tego ranka, jej długie blond fale opadające miękko na oliwkowe ramiona, ten luzacki australijski vibe idealnie pasujący do naszej chaotycznej ekipy. W wieku 24 lat, ze szczupłą sylwetką 168 cm i średnimi cyckami opinionymi prostym topem, była czystym ogniem – spokojna na powierzchni, ale wiedziałem, że pod spodem piekło. Rzuciła się obok mnie na wytartą skórzaną kanapę, jej brązowe oczy błyszczały figlarnie, gdy autobus szarpnął do przodu. „Już vibes seksu w trasie, Alex?” – drażniła się tym łatwym australijskim drawlem, jej owalna twarz rozjaśniła się uśmiechem. Riley Voss, nasz perkusista i jej nie-do-końca-tajny cień, miotał sztylety wzrokiem z drugiego końca przejścia, jego zazdrość gęsta jak wilgotne powietrze. Jax Reed, cichy basista, udawał, że scrolluje telefon, ale złapałem jego spojrzenia. Autokar był wrzącym kotłem – napięcia w zespole na wysokim poziomie po wczorajszym wybuchowym koncercie, a teraz Harper tu, mieszająca w garze. Jej noga otarła moją, posyłając iskrę w górę uda, ryzyko całej kapeli wokół nas przyspieszyło mi puls. Nachyliła się, szepcząc: „Zakładam się, że nie dasz rady być cicho z wszystkimi tak blisko”. Silnik warczał, kilometry ciągnęły się przed nami, a ja czułem, jak buduje się gorąco, jej luzacka fasada pękała na tyle, by obiecać chaos. Ta jazda miała się spalić. Autobus zakołysał się, gdy wjechaliśmy w wyrwę, wstrząsając wszystkimi, ale Harper tylko się zaśmiała, jej dłoń stabilizująca się na moim kolanie. „Spokojnie, stary” – powiedziała niskim, drażniącym głosem, ten australijski akcent owijał mnie jak ciepłe fale. Nie mogłem oderwać...