Ostatni As Emmy z Heartfire

Wielka sala balowa kasyna Heartfire pulsowała rytmem przepychu i tajemnicy. Kryształowe żyrandole wisiały jak zamrożone fajerwerki, rzucając mozaikę świateł na morze zamaskowanych twarzy. Mężczyźni w szytych na miarę smokingach i kobiety w lśniących sukniach sunęli po marmurowej podłodze, ich tożsamości ukryte pod piórami, koronką i złotem. Powietrze gęstwiało od zapachu drogich perfum, starzonego whisky i lekkiego metalicznego posmaku napięcia wysokich stawek. To nie był zwykły bal; to był kulminacyjny moment turnieju Heartfire, gdzie fortuny odwracały się jak karty w ręku krupiera. Stałem na skraju tłumu, moja czarna maska z wygrawerowanymi srebrnymi asami ukrywała tyle, ile trzeba, by się wtopić, ale nie dość, by schować ogień w moich oczach. Victor Kane, gracz wysokich stawek, kochanek i teraz świadek nadciągającej burzy. Mój wzrok utkwił w niej — Emmie Romero, argentyńskiej syrenie, która omotała mnie od pierwszego blefu. W wieku 26 lat była wizją szczupłej ambicji owiniętej w czerwoną suknię, która opinała jej 168 cm wzrostu jak szept kochanka. Jej popielate blond włosy były upięte w niski kok, kilka niesfornych pasm oprawiało owalną twarz, te jasnoniebieskie oczy przebijały się przez piórową maskę jak lasery. Jej ciepła opalona skóra lśniła w światłach, średnie cycki unosiły się z każdym pewnym oddechem, jej figura szczupła, a jednak przyciągająca każdy wzrok. Poruszała się przez tłum, jakby była właścicielką żetonów na każdym stole, jej napędzająca natura wyryta w każdym kołysaniu bioder. Ale tej nocy czaiły się cienie — Jax Harlan, obsesyjny rekin z drapieżnym uśmieszkiem pod maską diabła, krążący za blisko. I Sophia Reyes, sabotażystka w szmaragdowym jedwabiu, jej ciemne oczy knujące z obrzeży. Emma opowiedziała mi fragmenty ich gierek: niechciane zaloty Jaxa, brudne sztuczki Sophii, by podkopać jej wzloty. Moje pięści zacisnęły się pod mankietami. To była jej noc, by stawić im czoła wszystkim, uwieść publicznie, odrzucić, obnażyć. A ja? Ja byłem jej asem, czekającym na zagranie....