Odkryta Pasja Julii z Polderu

Wielki salon w domu nad kanałem w Amsterdamie Eliasa Brandta lśnił pod miękkim bursztynowym światłem antycznych żyrandoli, których kryształy rzucały pryzmatyczne tańce na wypolerowane panele z mahoniu i aksamitne zasłony w głębokim karmazynie. Powietrze było gęste od zapachu starego drewna, migoczących świec z pszczelego wosku i lekkiego podtępu oczekiwania, które Julia Jansen prawie mogła posmakować. Mając 24 lata, ta kapryśna holenderska piękność z długimi, lekko falowanymi jasnobrązowymi włosami opadającymi jak łagodna rzeka na jej jasne ramiona, poczuła dreszcz przebiegający przez jej szczupłą sylwetkę o wzroście 168 cm. Jej zielone oczy błyszczały czarującym figlarnictwem, gdy wkroczyła przez ciężkie dębowe drzwi, jej owalna twarz zarumieniona obietnicą nocy przed nią. Elias zaprosił ją na to, co kokieteryjnie nazwał „głębokim orgazmem oczyszczającym” — nocny rytuał, by oczyścić duszę przez dzieloną ekstazę w tej opulentnej przestrzeni, kiedyś kryjówce kupca z widokiem na szepczące kanały. Średniej wielkości biust Julii unosił się i opadał w szybkich oddechach pod jej przezroczystą czarną bluzką, wciśniętą w zwiewną spódnicę, która sugerowała koronkę pod spodem. Kapryśne myśli wirowały w jej głowie: wspomnienia wiatrów z polderów z dzieciństwa, rozległych równin, gdzie sekrety kwitły jak dzikie kwiaty. Nie była obca namiętności, ale ta noc wydawała się inna, naładowana elektrycznym podtępem, którego nie mogła nazwać. Lena Visser, ognista towarzyszka Eliasa, powitała ją znającym uśmiechem, jej własne krągłości podkreślone jedwabnym szlafrokiem luźno zawiązanym. „Julia, kochanie, przyszłaś akurat na czas”, zamruczała Lena, jej głos jak aksamitna pieszczota. Elias, wysoki i władczy z siwiejącymi włosami, rozciągał się na chaise longue, jego oczy pożerające sylwetkę Julii. „Salon czeka na swoje oczyszczenie”, powiedział, jego ton przesycony obietnicą. Gdy Julia zrzuciła płaszcz, odsłaniając delikatne linie swej szczupłej ciała, poczuła, jak energia pokoju się zmienia, wciągając ją w swoją zmysłową sieć. Noc była młoda, ale jej skóra już mrowiła, kapryśna natura tęskniła, by rozwinąć się w coś dzikszego, głębszego. Nie wiedziała...