Obserwowana ekstaza Anhs

Bar był teraz tylko nasz, przednie drzwi zaryglowane z decydującym kliknięciem, które odbiło się echem w pustej przestrzeni, neony przyćmione do zmysłowego blasku, który malował ściany odcieniami karmazynu i bursztynu, rzucając długie cienie tańczące jak sekrety w półmroku. Anh stała za lśniącym blatem, jej długie proste jedwabiste czarne włosy opadające jak północny jedwab na ramiona, te ciemnobrązowe oczy migoczące mieszanką nerwów i czegoś odważniejszego, czegoś, co wyciągałem z niej całą noc, iskry, która tliła się w jej spojrzeniach pośród wcześniejszego zgiełku, teraz wolna, by zapłonąć w tej prywatnej ciszy. Wytarła ostatnią szklankę z celową powolnością, jej jasna skóra lśniąca w niskim oświetleniu, promieniująca miękkim połyskiem, który sprawiał, że bolało mnie pragnienie, by prześledzić go opuszkami palców, jej drobna sylwetka owinięta prostą czarną bluzką, która opinała jej średniej wielkości biust na tyle, by drażnić zarys krągłości, w parze z dopasowaną spódniczką muskającą uda, podciągającą się odrobinę przy każdym subtelnym przeniesieniu ciężaru. Oparłem się o bar, chłodne drewno wciskające się w moje dłonie, obserwując każdy jej ruch – wdzięczny łuk nadgarstka, sposób, w jaki jej wargi lekko się rozchyliły w skupieniu – powietrze gęste od zapachu starzonego whiskey zmieszanego z delikatnym, kwiatowym śladzie jej perfum jaśminowych i niewypowiedzianych obietnic wiszących ciężko między nami jak nadciągająca burza. „Nie musisz się spieszyć”, powiedziałem, mój głos niski i zachrypnięty od pożądania skręcającego się w piersi, ale ona uśmiechnęła się tym nieśmiałym wygięciem warg, tym, które sprawiało, że mój puls przyspieszał, wysyłając falę gorąca prosto przeze mnie, przypominając mi, jak wyobrażałem sobie ten moment podczas długich godzin obsługi. Tu był rozrachunek, w tej zamkniętej świątyni, gdzie hałas świata zszedł na nic, gdzie jej niewinność mogła wreszcie oddychać swobodnie pod moim spojrzeniem, nieosądzana i niepohamowana. Cały wieczór chroniłem ją przed oczami tłumu, osłaniając przed lubieżnymi klientami swobodnymi odpieraniem i zaborczymi spojrzeniami, a teraz, tylko my, samotność otulająca...