Niedokończony Smak Polany Klary

W momencie, gdy Klara wysiadła z samochodu przy początku szlaku, jej niebieskie oczy błyszczały tą niepowstrzymaną radością, jasne blond loki wymykały się z luźnego upięcia jak słońce przez liście. Świeższe górskie powietrze niosło zapach sosny i ziemi, ostry i orzeźwiający, wypełniając moje płuca, gdy patrzyłem, jak wyciąga ręce nad głowę, jej szczupła sylwetka odcinała się na tle wysokich drzew. Cały tydzień przysyłała mi SMS-y o łące, którą obiecałem – dzikie kwiaty, piknik, taki dzień, że zapominasz o świecie. Jej wiadomości były wybuchami entuzjazmu, emotikony kwiatów i serduszek, słowa malowały obrazy leniwego wylegiwania się pośród kolorowych kwiatów, ale w mojej głowie już kierowałem nas ku czemuś dzikszemu, bardziej pierwotnemu. Ale miałem inne plany, sekretną polanę z dala od utartych ścieżek, gdzie powietrze brzęczało od możliwości. Czułem, jak ciężar mojego podniecenia narasta jak odległy grzmot, mój puls synchronizował się z szelestem liści na wietrze. Gdy ruszyliśmy szlakiem, jej śmiech rozbrzmiewał, lekki i szczery, jej szczupła figura poruszała się z łatwą gracją, która przyspieszała mój puls. Żwir chrzęścił pod naszymi butami, ptaki ćwierkały nad głowami, a każdy jej krok przede mną przyciągał mój wzrok do kołysania bioder, jasnej skóry nóg błyskającej w plamistym świetle. Jeszcze nie wiedziała, jak zaprowadzę ją głębiej, jak smak dzikich truskawek zmiesza się z czymś o wiele bardziej upijającym. W moich myślach delektowałem się sekretem, sposobem, w jaki jej niewinność rozwinie się pod moim dotykiem, jej radość przekształci w westchnienia poddania. Ta ochota w jej uśmiechu, sposób, w jaki jej jasna skóra zaczerwieniła się od pierwszego wzniesienia – to była cała zachęta, której potrzebowałem. Wyobrażałem sobie, jak jej oddech się rwie, ciało poddaje się w ukrytej zieleni, las świadkiem naszego rozkwitającego pożądania. Do czasu, gdy znajdziemy nasze ukryte miejsce, napięcie między nami będzie gęste jak leśna mgła, błagające o rozwikłanie. Słońce grzało moje ramiona, jej okazjonalne spojrzenia wstecz podsycały...