Niedokończone paryskie topnienie Clary

Ryk paryskiej publiki wciąż dudnił mi w uszach, kiedy wszedłem do prywatnego apartamentu Clary Weber, powietrze gęste od zapachu świeżych róż i resztek szampana, upajająca mieszanka, która owinęła mnie jak uścisk, budząc wspomnienia jej perfekcyjnego występu na lodzie zaledwie kilka godzin wcześniej. Każdy okrzyk, każde westchnienie widowni odtwarzało się w mojej głowie, ale nic nie dorównywało widokowi jej teraz, tak blisko, tak realnej. Stała przy oknie od podłogi do sufitu, Wieża Eiffla migała jak obietnica za szybą, jej światła rzucały miękki, eteryczny blask, który tańczył po jej rysach, podkreślając ostry wdzięk kości policzkowych i subtelny łuk ust. Jej smukła sylwetka na tle świateł miasta wydawała się prawie nierealna, wizja opanowanej mocy, od której złapałem oddech w gardle. W wieku dziewiętnastu lat ta niemiecka lodowa królowa właśnie zgarnęła zwycięstwo na lodowisku, jej popielato-blond włosy wciąż upięte w ten gładki, triumfalny kok, kilka niesfornych pasm uciekło, by oprawić twarz, niebieskie oczy błyszczały mieszanką triumfu i czegoś ciemniejszego, bardziej kuszącego, tlącego żaru, który wciągał mnie jak grawitacja. Nie mogłem oderwać wzroku, puls walił mi w uszach, każdy nerw płonął oczekiwaniem. Coś w sposobie, w jaki się odwróciła, ten elegancki łuk szyi, wdzięczny przechylony głowy, jakby dokładnie wiedziała, jaki efekt wywiera, mówiło mi, że ta noc nie skończy się na medalach. Powietrze między nami brzęczało możliwościami, naładowane jak chwile przed jej potrójnym axlem, czułem głęboką, pulsującą potrzebę pokonania tej odległości. „Elias” – powiedziała, głos miękki, melodyjny, wyrafinowany i drażniący, z lekkim śladem niemieckiego akcentu, który przeszył mnie dreszczem – „przyszedłeś”. Serce mi podskoczyło, dziki werbel odbijający szał tłumu. Tak, przyszedłem – dla niej, by oddać cześć każdemu centymetrowi, który zasłużyła pod tymi światłami, by udowodnić oddanie w sposób, którego słowa nigdy nie uchwyciłyby. Ale kiedy nasze spojrzenia się spotkały, intensywność jej wzroku przeszywająca mnie na wylot, wyczułem kontrolę, którą władała jak ostrzem, ostrą i...