Niedokończony smak zatoczki Fitri

Kartka była prosta, wsunięta do jej plażowej torby jak sekretna obietnica: „Głębsza zatoka o zmierzchu. Przyjdź sama. Niech fale cię usłyszą.” Te słowa tkwiły w mojej głowie cały dzień, cicha ekscytacja narastała, gdy wyobrażałem sobie, jak ją znajduje, jej palce muskają złożony papier pośród kremu z filtrem i ręczników. Teraz, gdy słońce zniżało się ku horyzontowi, malując niebo płomiennymi pomarańczami i głębokimi fioletami, patrzyłem z cienia postrzępionych skał, jak Fitri Gunawan wyłania się z ścieżki, jej długie ciemnobrązowe włosy proste i podzielone na środku, łapiące gasnące światło jak jedwabne nitki. Każda nić zdawała się mieniąc ostatnimi promieniami, oprawiając jej twarz w aureolę, która sprawiła, że mój oddech zamarł. W wieku dwudziestu lat poruszała się z tą bezwysiłkową indonezyjską gracją, smukłe ciało kołysze się w prostym białym sundressie, który przylegał na tyle, by sugerować ciepło pod jej opaloną skórą, materiał szeptał o jej nogi przy każdym kroku. Powietrze było gęste od zapachu soli i kwitnącego nocnego jaśminu, a rytmiczne uderzenia fal o skały odbijały mój przyspieszony puls. Jej ciemnobrązowe oczy przeszukiwały zatokę, ciekawskie, trochę niepewne, ale miała ten chłodny luz, który przyspieszał mój puls, casualową zmysłowość, która wciągała mnie jak przypływ. Zatrzymała się, lekko przechylając głowę, jakby wyczuwając pociąg miejsca, jej pełne usta rozchyliły się w miękkim wydechu. Nie wiedziała, że jestem Wayan Sari, tym, który zostawił kartkę, czekającym, by czcić ją w sposoby, o których tylko marzyła, moje ciało napięte w oczekiwaniu, każdy nerw żywy na jej obecność. Ukryta zatoka była idealna — turkusowa woda obmywająca biały piasek, palmy łukowato nad głową, odizolowana od świata, otaczające urwiska tłumiły odległy szum życia na wyspie. Odłożyła torbę, wyjęła telefon, i coś zmieniło się w jej postawie, jakby była gotowa na zabawę, ramiona rozluźniły się, subtelny uśmiech wygiął jej usta, gdy znów rozejrzała się wokół. Zostałem ukryty, serce waliło o żebra jak surf,...