Kulminacyjne Wyzwolenie Eleny w Studiu

Studio pulsowało życiem, impreza z okazji wielkiego otwarcia sfinansowana przez głębokie kieszenie Victora Kane’a przekształciła dawny obskurny magazyn w błyszczącą norę kreatywności i rozpusty. Kryształowe żyrandole wisiały na odkrytych belkach, rzucając rozproszone światło na wypolerowane betonowe podłogi, gdzie modelki, artyści i inwestorzy mieszali się w markowych garniturach i obcisłych sukienkach. Ja, Jax Harlan, stałem koło baru, popijając whisky, z oczami utkwionymi w Elenie Petrovie – platynowej blond piękności, która nawiedzała moje myśli od naszego pierwszego gorącego spotkania. W wieku 23 lat była wcieleniem elegancji: długie proste platynowe blond włosy opadające jak zamarznięty wodospad w dół jej smukłej 168-centymetrowej sylwetki, lodowate niebieskie oczy przebijające tłum, jasna blada skóra lśniąca pod światłami, owalna twarz oprawiona w tę tajemniczą aurę, która osłabiała facetów. Miała na sobie obcisłą czarną sukienkę koktajlową opinającą smukłe ciało, średni biust subtelnie podkreślony, rąbek kusząco do połowy uda. Na kostce lśniła delikatna bransoletka, symbol, o którym dowiedziałem się, że to jej talizman uzdrowionej przeszłości – jakaś mroczna historia, o której rzadko mówiła. Dziś wieczorem Victor, srebrnowłosy magnat w szytym na miarę smokingu, krążył blisko, z ręką władczo na jej dolnych plecach. Lila Voss, ostra w oczach kuratorka z kruczymi włosami i zniewalającym uśmieszkiem, obserwowała z cieni, jej wzrok jak u drapieżnika. Elena złapała moje spojrzenie przez salę, jej usta wygięły się w uwodzicielski uśmiech obiecujący chaos. Powietrze brzęczało brzękiem kieliszków z szampanem i niskim śmiechem, ale pod tym wszystkim tętniło prądem pożądania. Elena szepnęła mi wcześniej: „Dziś wieczorem, Jax, robimy to studio naszym – całkowicie”. Jej słowa rozpaliły we mnie coś pierwotnego, mieszankę zazdrości i głodu, gdy Victor nachylił się, szepcząc coś, co wywołało jej gardłowy śmiech. Impreza była jej sceną, a ona dyrygowała finałem, który rozbije każdą inhibicję. Mój puls przyspieszył; wiedziałem, że wzrok Lility znaczy, iż jest częścią tej gry, obserwuje, może dołączy do zamieszania. Elena ruszyła...