Kolizja Emily w Kokpicie Zapala Iskry

Chwyciłem ster prywatnego jetu, pomruk silników pulsował równo pod moimi dłońmi, gdy schodziliśmy w stronę NYC na tym powrotnym locie z Londynu. Światła miasta migały poniżej jak obietnica chaosu i ulgi po godzinach w chmurach. Emily Taylor, ta oszałamiająca 25-letnia brytyjska stewardesa z miodowo-blond długimi falowanymi włosami opadającymi w luźnych plażowych falach, siedziała mi w głowie od startu. Jej blada skóra lśniła pod światłami kokpitu, piwne oczy błyszczały tą wystudiowaną gracją, która sprawiała, że każde podanie wyglądało jak prywatny pokaz. Atletyczna i szczupła przy 168 cm, jej średnie cycki subtelnie napinały crisp uniformową bluzkę, owalna twarz oprawiona tymi włosami, które prosiły się o zmierzwienie. Wślizgnęła się do kokpitu wcześniej, niby po to, by sprawdzić, co u mnie, ale sposób, w jaki jej palce zaciągały się na framudze drzwi, subtelne kołysanie bioder w tej obcisłej spódnicy, mówiło co innego. „Kapitanie Hale, wszystko gładko na górze?” – zapytała, jej głos miękki z brytyjskim akcentem przecinający szum wysokości. Zerknąłem za siebie, łapiąc, jak się nachyla, uniform opinający jej wąską talię i wyrzeźbione nogi. Napięcie budowało się przez cały lot – kradzione spojrzenia podczas turbulencji, jej dłoń muskająca moją przy podawaniu kawy, zapach perfum wiszący jak zakazane zaproszenie. Teraz, gdy wylądowaliśmy perfekcyjnie na prywatnym pasie startowym, mój umysł gnał naprzód do pustego hangaru, który czekał. Żadnego pośpiechu załogi, tylko my w ciszy po locie. Jej poza pękła odrobinę, gdy nasze oczy spotkały się po lądowaniu, rumieniec wspinający się po bladej szyi. Znałem to spojrzenie; odbijało ogień rozpalający się w moim brzuchu. Emily nie była tylko pełna gracji; była burzą owiniętą w jedwab, a tej nocy, w cieniach hangaru, ta burza miała wybuchnąć. Mój puls przyspieszył na myśl o zdzieraniu tego uniformu, odsłonięciu kobiety pod spodem, która pragnęła zderzenia tak samo jak ja. Koła musnęły beton z lekkim wstrząsem, a ja odholowałem jet do prywatnego...