Klub Yumiko: Puls Pokusy

Bas dudnił w moich żyłach jak drugie serce, kiedy ją wypatrzyłem – Yumiko, moją drobną pokusę z różowymi włosami łapiącymi neonowy blask. Poruszała się w tłumie w sposób obiecujący sekrety, jej ciemnobrązowe oczy złapały moje z figlarnym ogniem. Nie miała pojęcia, że tej nocy w moim podziemnym klubie wciągnę ją w taniec, który pochłonie ją całą, ciało i duszę. Powietrze w Club Pulse było gęste od zapachu sake i potu, neonowe światła ciąć przez mgłę jak elektryczne żyły. Zbudowałem to podziemne schronienie w trzewiach Tokio na noce takie jak ta – gdzie elita zrzuca maski i goni puls surowego pożądania. Z mojej loży VIP nad parkietem pociągałem whisky, oczy nieuchronnie przyciągane do niej. Yumiko Morita. Te różowe włosy, proste z uroczymi grzywkami oprawiającymi jej bladą porcelanową twarz, podskakiwały, gdy śmiała się z przyjaciółkami. Była niewinnością owiniętą w pokusę, jej drobna sylwetka 5'1" wciśnięta w obcisłą czarną sukienkę, która opinała wąską talię i ledwo widoczne krągłości. Cycki 32A, ale cholera, sposób, w jaki się poruszała, czynił je centrum wszechświata. Nie wiedziała, że klub jest mój. Jeszcze nie. Dla niej byłem po prostu Ryo Nakamura, facetem z plażowego chaosu siatkówki, który napisał do niej, żeby przyszła się pobawić. Jej ciemnobrązowe oczy błyszczały pod stroboskopami, gdy kołysała się do dudniącego basu, biodra kręcące w rytmie pełnym figlarności, bez udawania. Aiko, jej ostra w języku kumpelka, szarpnęła ją za ramię, szepcząc coś, co sprawiło, że Yumiko zachichotała i obróciła się. Kenji czaił się w cieniu po drugiej stronie parkietu, nieświadomy, popijając piwo i kradnąc spojrzenia. Myślał, że ma na nią prawa, te słodkie randki w onsenie i cała ta waniliowa bzdura. Ale tej nocy zatańczy dla mnie. Dałem znak DJ-owi, żeby zmienił kawałek, coś wolniejszego, bardziej zmysłowego. Światła przygasły, otaczając ją blaskiem, który sprawiał, że jej skóra lśniła. Poczuła na sobie oczy – moje...