Katarina Poddaje się Chaosowi

Płomienie strzelały wysoko w nocne niebo, rzucając migotliwe cienie na tłum ciał kołyszących się w prymitywnym rytmie bębnów, ich sylwetki wiły się jak duchy uwolnione w pradawnym rytuale. Powietrze brzęczało głębokim, rezonującym tętnieniem bębnów, wibrującym w mojej klatce i budzącym coś pierwotnego we mnie, rytm pasujący do przyspieszającego pulsu mojej krwi. Tam była Katarina, jej jasnobrązowe włosy łapały światło ognia jak nici rozżarzonego złota, głęboko zaczesane na bok fale opadały długie na jedno ramię, kołyszące się z hipnotyczną gracją, gdy poruszała się w tańcu. Pamiętałem pierwszy raz, kiedy widziałem ją taką, na zeszłorocznym festiwalu, jej obecność wciągnęła mnie z krawędzi tłumu w samo serce uścisku ognia, a teraz ta pamięć wróciła falą, intensyfikując chwilę. Jej niebiesko-zielone oczy złapały moje przez gęsty krąg tancerzy, iskra rozpoznania i czegoś głębszego – głodu może – błysnęła w ich głębi, trzymając mnie w transie pośród wirującego chaosu kończyn i śmiechu. Miała na sobie luźną białą chłopską bluzkę wciśniętą w krótką haftowaną spódniczkę, która wirowała wokół jej szczupłych nóg, gdy się poruszała, materiał szeptał o jej skórę przy każdym obrocie, jej jasna oliwkowa skóra lśniła od potu, czyniąc ją prawie eteryczną, dotkniętą blaskiem samego ognia. Poczułem to wtedy, to pociągnięcie, jak przypływ do księżyca, nieodparty impuls, który sprawił, że moja skóra zjeżyła się, a oddech uwiązł w gardle, każdy nerw ożył w oczekiwaniu. Festiwal osiągnął szczyt, ognisko ryczało najdziksze, iskry strzelały w górę jak gwiazdy spadające odwrotnie, a w tym chaosie wiedziałem, że znów ją wezmę, pewność osiadła głęboko w moich trzewiach jak obietnica wykuta w żarze. Jej ciepła, szczera улыбka przebiła dym, przyjazna jak zawsze, ale tej nocy obiecywała poddanie, subtelny łuk ust, który mówił tomy o podatności ukrytej pod jej pewnym tańcem. Mój puls przyspieszył; powietrze zgęstniało zapachem palonego drewna i przyprawionego wina, mieszającego się z ziemistym piżmem spoconych ciał i dzikich ziół...