Joga poddania się w willi Ha Vo

Stałem na skraju pawilonu jogi mojej nadmorskiej willi, rozległy Ocean Spokojny rozciągał się jak nieskończone szafirowe płótno pod późniejszym popołudniowym słońcem. Pawilon był arcydziełem luksusu na świeżym powietrzu – podłogi z drewna tekowego wypolerowane na wysoki połysk, płynące białe jedwabne zasłony powiewające delikatnie w słonym powiewie, i panoramiczne szklane ściany, które zacierały granicę między wnętrzem a dziką urodą na zewnątrz. Fale rytmicznie uderzały o klify poniżej, ich ryk jak odległa symfonia, która przyspieszała mój puls w oczekiwaniu. Zaprosiłem tu Ha Vo na prywatną sesję jogi, pragnąc spokoju, który obiecywała, ale w głębi duszy wiedziałem, że to jej wdzięk mnie przyciągnął – sposób, w jaki poruszała się jak płynny jedwab, każdy gest pełen gracji i upajający. Ha Vo przyjechała dokładnie na czas, wysiadając z szoferskiego samochodu z bezwysiłkową elegancją wietnamskiej bogini. Miała 23 lata, szczupłą perfekcję, 168 cm porcelanowej urody, jej długie proste czarne włosy spływały kaskadą po plecach jak rzeka północnej nocy. Jej ciemnobrązowe oczy błyszczały cichą pewnością siebie, owalna twarz oprawiona tymi włosami, średni biust subtelnie podkreślony przez obcisły top i legginsy do jogi. Niosła małą torbę, na pewno pełną jej firmowego olejku z jadeitu, tego z czasów spa – nasączonego starożytnymi ziołami dla głębszego rozluźnienia. „Victor, ten pawilon zapiera dech,” powiedziała, jej głos miękki, ale rezonujący, z subtelnym akcentem, który sprawiał, że moje imię brzmiało jak pieszczota. Rozwinęła matę twarzą do oceanu, jej szczupłe ciało już emanowało gracją, gdy uklękła, by się przygotować. Patrzyłem na nią, serce waliło mi jak młot. Poznaliśmy się w jej spa w Hanoi podczas mojej podróży służbowej, wymienialiśmy przeciągłe spojrzenia nad ziołowymi herbatami, ale to było inne – intymne, odizolowane. Bez personelu, bez przerw. Tylko my, ocean i obietnica póz, które mogły nagiąć coś więcej niż nasze ciała. Spojrzała za siebie, figlarny uśmiech wygiął jej pełne usta. „Gotowy popłynąć ze mną, Victor?” Jej...