Zwycięskie Siatkarskie Przysięgi Jasmine

W ryku areny mistrzostw finałowy atak Jasmine Wright rozbił wynik, jej ciemna skóra lśniła potem, warkocze smagały jak sztandary zwycięstwa. Ból pulsował w kostce, ale triumf płonął jaśniej. Kiedy drzwi szatni się otworzyły, oczy drużyny pożerały ją—uśmieszek rywalki Brooke stał się głodny, spojrzenie kolegi z zespołu Kaia żarzyło się, autorytet trenera Harlana pękał w pożądanie. Co zaczęło się jako świętowanie, przysięgało stać się surowymi, niezniszczalnymi więzami ciała i ognia. Hala gimnastyczna dudniła od ogłuszającego ryku tłumu, gdy finałowy punkt wisiał na włosku. Jasmine Wright, 21-letnia gwiazda ataku jej uniwersyteckiej drużyny, krążyła przy siatce, jej długie czarne warkocze kołysały się przy każdym wyrachowanym kroku. Ciemna skóra błyszczała pod ostrym światłem areny, każdy mięsień w jej smukłej 170-centymetrowej sylwetce napięty jak sprężyna. Ból przeszył kostkę—upierdliwa kontuzja z tygodni morderczych treningów—ale odepchnęła go, brązowe oczy wbite w piłkę lecącą wysoko nad głową. Trener Harlan warknął z boku boiska, jego głęboki głos przeciął hałas. „Wright! Dopiero co!” Był potężną postacią po czterdziestce, szerokop плечy i władczy, siwe włosy z czarnym zaczesane do tyłu. Obok niego kolega z drużyny Kai, chudy 22-latek o opalonym od słońca odcieniu skóry i figlarnym uśmieszku, machał pięścią. Nawet rywalka Brooke z przeciwnej drużyny kręciła się koło boiska, jej blond kucyk podskakiwał, w niebieskich oczach mieszanka porażki i podziwu. Jasmine skoczyła, owalna twarz zastygła w zaciętej determinacji. Atak trafił z hukiem, piłka przebiła się obok blokujących jak pocisk. Tablica wyników błysnęła zwycięstwem. Drużyna eksplodowała, obsypując ją uściskami i okrzykami. Syknęła, gdy ciężar spadł na kostkę, ale się roześmiała, ciepła pewność siebie promieniowała. „Udało się!” krzyknęła, jej figlarny głos uniósł chaos. W szaleństwie Brooke podeszła, wyciągając rękę. „Kurwa, niezły mecz, Wright. Zasłużyłaś.” Jasmine uścisnęła mocno, czując elektryzujący prąd. Kai zarzucił ramię na jej barki, dotyk się przedłużył. Trener Harlan kiwnął z aprobatą, spojrzenie intensywne. Kiedy ruszyli do szatni, serce Jasmine waliło—nie...