Irene Drażni Echem Szatni

Nie mogłem otrząsnąć się z tego, jak oczy Irene Kwon wpiły się w moje podczas przygotowań do scrimmage'u, ten wesoły błysk w jej ciemnobrązowym spojrzeniu czyniący wszystko elektryzującym. Intensywność jej wzroku przebijała się prosto przez chaos siłowni, przyspieszając mój puls niewypowiedzianym dreszczem, jakiego nie czułem z nikim innym z drużyny. Za każdym razem, gdy nasze spojrzenia się spotykały, to jakby prąd między nami płynął, naładowując powietrze możliwościami, jej wzrok trzymający mój o ułamek za długo, pełen tego figlarnego wyzwania, które sprawiało, że moje myśli wędrowały daleko poza boisko. Była czystą energią, jej atletycznie szczupła sylwetka podskakująca podczas ćwiczeń w tych obcisłych szortach i topie, które opinały jej 5'6" krągłości akurat tak, by rozpraszać każdego faceta na korcie. Patrzyłem zahipnotyzowany, jak jej mięśnie napinają się pod materiałem, jak top przylega do subtelnego wybrzuszenia jej średnich piersi przy każdym skoku, jej wąska talia wijąca się z gracją podczas pivotów, eksponująca napięte biodra i nogi. Zapach jej lekkiego potu mieszał się z gumowatym aromatem podłogi siłowni, odurzający w swej świeżości, wciągający mnie, nawet gdy próbowałem skupić się na swoich ćwiczeniach. Półwęzeł kokarda trzymająca jej długie kasztanowe włosy, błysnęła tym figlarnym uśmiechem po trafieniu rzutu ponad moją obroną, szepcząc: „Za wolno, Min-jun”, gdy jej jasna skóra zarumieniła się od biegu. Jej oddech był ciepły przy moim uchu w tamtej chwili, niosąc nutę mięty z gumy do żucia, a jej głos, lekki i drażniący, przesłał dreszcz w dół mojego kręgosłupa, budząc gorąco nisko w brzuchu, które nie miało nic wspólnego z treningiem. Czułem muśnięcie jej ramienia o moje, gdy przebiegała obok, to ulotne dotknięcie rozniecające iskry na mojej skórze, sprawiające, że bolało mnie pragnienie przyciągnięcia jej bliżej pośród nieświadomej energii drużyny. Siłownia brzęczała od pogawędek zespołu, ale między nami powietrze gęstniało od zalotnych docinków obiecujących więcej, gdy wszyscy odejdą. Śmiech odbijał się od wysokich sufitów,...