Wstąpienie Harper na Tron Piekielnej Korony

Drzwi windy rozsunęły się z cichym dingiem, odsłaniając rozległy przepych apartamentu penthouse'u Elias Kane'a na szczycie błyszczącego skyline'u Sydney. Okna od podłogi do sufitu obramowały migoczące światła portu, rzucając złocisty blask na marmurowe podłogi z żyłami złota, pluszowe aksamitne sofy i ogromny kryształowy żyrandol, który kapał światłem jak stopione gwiazdy. Harper Walker wyszła, jej długie blond fale opadały luźno na ramiona, obramowując owalną twarz z oliwkową skórą lśniącą w ambientowym świetle. Mając 24 lata, ta australijska piękność nosiła w sobie wyluzowany chłód, który maskował burzę w jej brązowych oczach – oczach, które teraz płonęły nieugiętym celem. Miała na sobie prosty czarny top na ramiączkach opinający jej smukłą sylwetkę 5'6", średni biust subtelnie zaznaczony, w parze z obcisłymi dżinsami podkreślającymi wąską talię i atletyczne nogi. W dłoni trzymała tylko determinację; zapalniczka – jej piekielna korona – była w środku, skradziona przez Eliasa w grze, która wymknęła się spod kontroli daleko poza żartobliwą kradzież. Wyluzowana aura Harper była jej zbroją, ale tej nocy pękła, odsłaniając ogień w środku. Rozejrzała się po pokoju: Elias wylegiwał się na skórzanej chaise longue, jego ostre rysy wykrzywione w uśmieszku, ciemne włosy potargane, szklanka whiskey w dłoni. Powietrze brzęczało napięciem, pachnące drogimi perfumami i słonym powiewem z portu wślizgującym się przez uchylone okno. Serce Harper biło równo, umysł odtwarzał nici zdrady – drwiny Eliasa, chwiejną lojalność Leny, brutalną siłę Rocco teraz ugiętą pod jej wolą. Zebrała ich jako sojuszników, ale w tym finale uklękną. „Czas odzyskać to, co moje”, pomyślała, usta wykrzywione w drapieżnym uśmiechu. Penthouse czuł się jak sala tronowa czekająca na królową, każdy cień obiecujący poddanie. Oczy Eliasa złapały jej, iskra wyzwania, ale Harper wyczuła zmianę – powietrze gęstniało od napięcia, jej ciało ożywało dreszczem wstąpienia. Ruszyła naprzód, biodra kołyszące się z naturalną gracją, nieskończony puls miasta poniżej odbijający jej rosnącą dominację. To nie była...