Cieniowe Posiadanie Harper w Zaułku

Ścisnąłem dłoń Harper mocniej, niż zamierzałem, ciągnąc ją przez tętniące nocne życie Sydney do wąskiego, deszczowego zaułka za pulsującym klubem. Neony z głównej ulicy sączyły różowe i elektrycznie niebieskie światło do kałuż u naszych stóp, rzucając chaotyczne blaski na ściany pokryte graffiti. Harper Walker, moja australijska petarda z tym wyluzowanym vibem, który ukrywał burzę, zaśmiała się cicho, gdy mżawka zmoczyła jej długie blond fale, sprawiając, że przylgnęły do oliwkowej skóry. W wieku 24 lat, z jej smukłą sylwetką 5'6" i średnimi cyckami napinającymi się akurat wystarczająco pod obcisłym czarnym crop topem i podartymi dżinsami, wyglądała jak grzech owinięty w obojętność. Ale tej nocy, po ostrzeżeniu Rocco z jego zarozumiałym uśmieszkiem wcześniej — „Ona bawi się ogniem, stary, a ty się sparzysz” — musiałem ją posiąść, właśnie tu, gdzie ryzyko sprawiało, że krew mi buzowała. Zaułek śmierdział mokrym betonem i odległymi śmieciami, odległy dudniący bas wibrował przez ściany jak bicie serca. Brązowe oczy Harper błyszczały figlarnie w migoczącym świetle, jej owalna twarz uniosła się do mojej. „Elias Kane, ciągniesz mnie tu jak jakiś jaskiniowiec”, drażniła się jej głosem w idealnym australijskim akcencie, wyluzowanym, ale z nutą wyzwania. Czułem napięcie nawijające się we mnie, obsesyjne myśli szepczące, że Rocco był za blisko niej przy barze, jego dłoń zbyt długo na jej talii. Była moja do cieniowego posiadania, pieprzyć publiczne ryzyko. Wyciągnąłem srebrną zapalniczkę z kieszeni — tę, którą mi dała, nasz sygnał — i otworzyłem ją, mały płomień tańczył w deszczu jak wyzwanie. Jej usta wygięły się, wyluzowana fasada pękła w głód. Świat zwęził się do niej, deszczu, neonowych cieni obiecujących, co nadejdzie. Serce waliło mi, gdy podszedłem bliżej, kałuża chlusnęła pod moimi butami, wiedząc, że jeden zły ruch i nas złapią, ale to tylko sprawiało, że chciałem jej bardziej. Harper oparła się o szorstką ceglaną ścianę, deszcz przybrał na sile, przesiąkając...