Gniew Luciany w Tuszu z Rywalem

Drzwi do mojego salonu tatuażu huknęły otwierając się jak wystrzał w środku nocy, potrząsając butelkami z tuszem na półkach i wysyłając dreszcz przez wilgotne powietrze Tokio. Neony bzyczały nad głową, rzucając chaotyczne różowe i niebieskie blaski na ściany pokryte graffiti, zapach antyseptyku i świeżego tuszu wisiał gęsto jak wyzwanie. Podniosłem wzrok znad szkicownika, mój najnowszy projekt dla yakuza egzekutora był na półmetku, i tam była ona – Luciana Pérez, ognista kolumbijska petarda, która obracała głowy i łamała serca w całej podziemnej scenie. W wieku 20 lat była delikatną wizją buntu: 5'6" złotoskórej perfekcji, jej piórkowate długie popielate blond włosy smagały owalną twarz jak burza, leśnozielone oczy płonęły niefiltrowanym gniewem. Jej średnie cycki napinały się pod ciasnym czarnym crop topem, wąska talia rozszerzała się w biodra opinane podartymi dżinsowymi szortami, które ledwo zakrywały jej atletyczne smukłe krągłości. Wparowała do środka, delikatne ciało napięte gniewem, każdy krok odbijał jej wolnego ducha bunt. Słyszałem o niej – dziewczyna Kaia, ta, co wisiała na jego ramieniu na każdej konwencji tatuażu, afiszując jego wzory jak trofea, jednocześnie gadając śmieci o moich. Plotka głosiła, że chce nowy kawałek, coś odważnego, co przyćmi jego robotę, ale sposób, w jaki teraz na mnie patrzyła, sprawiał, że to brzmiało osobiste. 'Akira Voss,' splunęła, jej akcent toczył się jak grom, 'myślisz, że możesz obrażać sztukę Kaia i ujść na sucho? Ten nefrytowy smok, który mi wytatuował? Nazwałeś to gównem amatora online.' Jej klatka piersiowa falowała, przyciągając mój wzrok mimo wściekłości we mnie. Ten salon był moim królestwem, surowym i bezczelnym, ściany obwieszone arkuszami flash z czaszkami, wężami i ostrzami gejsz – przypomnieniami o powiązaniach z yakuza, które przerwałem, ale nigdy w pełni nie uciekłem. Napięcie trzeszczało, elektryczne, jej obecność wdzierała się w przestrzeń jak dym. Oparłem się w fotelu, wyszczerzając zęby, czując już pociąg. Przyszła na walkę, ale cholera, te...