Puls Zakazanej Gorączki Giang w Windzie

Dach penthouse'u Alexa pulsował w rytmie serca hollywoodzkiej elity. Światła miasta rozciągały się poniżej jak błyszczące morze, a powietrze brzęczało śmiechem, brzękiem kieliszków i subtelnym prądem ambicji. Ja, Marco Hale, wschodząca gwiazda z serią indie hitów na koncie, lawirowałem w tłumie, mój szyty na miarę czarny garnitur idealnie opinał ciało. Wtedy po raz pierwszy złapałem jej wzrok — Giang Ly. Wyróżniała się jak syrena w chaosie, jej jasnobrązowe włosy związane w elegancki niski kok podkreślały owalną twarz i te przeszywające ciemnobrązowe oczy. W wieku 26 lat ta wietnamska piękność miała smukłą sylwetkę 5'6", poruszała się z enigmatyczną gracją, jej jasnobrązowa skóra lśniła w ambientowych światłach. Nosiła obcisłą czerwoną sukienkę koktajlową, która sugerowała średniej wielkości cycki i wąską talię, szparka z boku kusiła widokiem atletycznych nóg. Nie mogłem oderwać wzroku. Było w niej coś hipnotyzującego, cicha intensywność, która mnie przyciągała. Piła szampana, skanując salę z wiedzącym uśmiechem, jej obecność dominowała bez wysiłku. Alex, nasz gospodarz, wspominał o niej — modelka, która robi furorę w branży, enigmatyczna i nietykalna. Ale tej nocy, w morzu gwiazd, wydawała się dostępna, jej spojrzenie co chwilę wracało do mnie. Mój puls przyspieszył, gdy nasze oczy znów się spotkały; lekko przechyliła głowę, subtelna приглашение. Impreza dudniła wokół nas — producenci podlizywali się, aktorki cmokały w powietrzu — ale ja skupiłem się tylko na niej. Podszedłem, serce waliło z dreszczu nieznanego. „Giang, tak?” powiedziałem, wyciągając rękę. Jej uścisk był mocny, elektryzujący. „Marco Hale. Widziałem twoją robotę — oszałamiająca.” Zaśmiała się cicho, dźwięk jak aksamit. „Pochlebstwa od wschodzącej gwiazdy? Niebezpieczne.” Napięcie iskrzyło natychmiast, powietrze między nami naładowane. Nie wiedziałem jeszcze, że to flirtowanie zaprowadzi nas do windy, gdzie wszystko się rozleci w zakazanej gorączce. Rozmawialiśmy przez to, co wydawało się godzinami, choć pewnie tylko dwadzieścia minut. Głos Giang był gładki, z subtelnym akcentem, który czynił każde słowo upijające. Nachyliła...