Welon trójkąta Giang w płomieniach rywalek

Nigdy nie spodziewałem się, że wcrashuję prywatną wymianę scenariuszy Leny Voss, ale kiedy zobaczyłem imię Giang Ly na liście gości przez błąd wspólnego agenta, nie mogłem się oprzeć. Modernistyczny loft wznosił się nad panoramą miasta, jego okna od podłogi do sufitu ramowały błyszczące światła jak scenę przygotowaną do uwodzenia. Miejsce Leny było pełne ostrych kątów i chłodnego minimalizmu — wypolerowane betonowe podłogi, białe skórzane sofy wygięte jak zaproszenia i abstrakcyjne rzeźby rzucające długie cienie pod wpuszczonymi światłami LED. Powietrze brzęczało słabym zapachem kadzidła jaśminowego, subtelnym i odurzającym, ciągnącym mnie w głąb przestrzeni. Wślizgnąłem się bocznymi drzwiami, puls przyspieszając, kiedy ich wypatrzyłem. Giang stała przy oknie, jej smukła sylwetka 5'6" silnie zarysowana na tle nocy, jasnobrązowa skóra delikatnie lśniąca. Jej długie jasnobrązowe włosy były upięte w niski kok, kilka niesfornych pasm oprawiało owalną twarz i ciemnobrązowe oczy pełne enigmatycznego błysku. Nosiła obcisłą czarną sukienkę na cienkich ramiączkach, która opinała jej smukłe ciało, podkreślając średni biust i wąską talię, materiał szeleścił, gdy się obróciła. Lena, rywalka-ogniarz, wylegiwała się obok w karmazynowej jedwabnej bluzce rozpiętej na tyle, by kusić, jej blond fale kaskadowały dziko, zielone oczy wpięte w Giang z drapieżnym głodem. Były pogrążone w rozmowie, scenariusze w dłoniach, ale napięcie trzaskało jak statyka. Śmiech Giang był niski, urzekający, jej wietnamskie pochodzenie dodawało egzotycznego akcentu, który rozgrzewał mi krew. Znałem ją pobieżnie z castingów — enigmatyczna, zawsze o krok przed innymi — ale tu, podatna, a jednak władcza, budziła coś pierwotnego. Lena nachyliła się bliżej, jej dłoń musnęła ramię Giang, i poczułem zmianę: to nie były tylko scenariusze. To była przynęta, biseksualny głód na widoku. Zostałem w cieniu, serce waliło, zastanawiając się, czy odpale beczkę prochu, czy sam się sparzę. Wyszedłem z cienia, chrząkając, by się ogłosić. „Panie, mam nadzieję, że nie przerywam następnego wielkiego blockbustera.” Głowa Leny poderwała się, zielone oczy zwęziły...